در کودکی پاک کن هایی ز پاکی داشتیم.
یک تراش سرخ لاکی داشتیم.
کیفمان چفتی به رنگ زرد داشت.
دوشمان از حلقه هایش درد داشت.
گرمی دستانمان از آه بود.
برگ دفترهایمان از کاه بود.
تا درون نیمکت جا میشدیم ،ما پر از تصمیم کبری می شدیم.
باوجود سوز و سرمای شدید.ریز علی پیراهنش را می درید.
کاش می شد باز کوچک میشدیم لااقل یک روز کودک می شدیم!!!

مـاهـیـگـیـر دلش سوخت ......

این بار ماهی قلاب را رها نمیکرد!

چــقــدر تنهاست ....

ساده لباس بپوش، ساده راه برو ،اما

در برخورد با دیگران ساده نباش

زیرا سادگی‌ات را نشانه می‌گیرند برای درهم شکستن غرورت

آدمهایی هستند که شاید کم بگویند "دوستت دارم"

یا شاید اصلا به زبان نیاورند دوست داشتنشان را

بهشان خرده نگیرید !

این آدمها فهمیده اند "دوستت دارم" حرمت دارد،


مسئولیت دارد…


ولی وقتی به کارهایشان نگاه کنی،

دوست داشتن واقعی را میفهمی…

میفهمی که همه کار میکند تا تو بخندی…

تا تو شاد باشی…

آزارت نمیدهد…

دلت را نمیشکند….

به هر دری میزند که با تو نباشند

تا دلت را نشکنند!!!

من این دوست داشتن را می ستایم….

نگاهت زیباست ب طبیعت.....درود.........

 Ø³Ù„ام بسیار عالی خسته نباشین