Please wait
امتیازات پوینت برای شما این کاربرد را دارند که میتوانید با پوینت خودتان وقتی به مقدار معینی برسد اشتراک ویژه خریداری نمایید
امتیازات لول برای شما این کاربرد را دارند که هرچه لول شما بالاتر باشد، افراد با ارسال پیام یا کارت یا افزودن شما به لیست دوستانشان امتیاز بیشتری دریافت میکنند
امتیازات لیدر بورد برای شما این کاربرد را دارند در جدول 100 کاربر برتر سایت قرار میگیرد و در صورتی که امتیاز شما بالاتر باشد در صفحه اول سایت در جدول 10 کاربر برتر سایت نمایش داده خواهید شد
اعتبار گوهر که هر روز به ازای ورود به گوهردشت به شما داده میشود در صفحه اطلاعات بازی قابل تبدیل به پوینت، لول و لیدر برد است
https://www.gohardasht.ir/profile/294879
روحِ رویاییِ عشق از برِ چرخِ بلند،
جلوهای کرد و گذشت.
شور در عالم هستی افکند
شوق در قلب زمان موجزنان،
جان ذرات جهان در هیجان،
ماه و خورشید، دو چشم نگران،
ناگهان از دل دریایِ وجود،
"گوهری کز صدف کون و مکان بیرون بود"
به جهان چهره نمود،
پرتو طبع بلندش "ز تجلی دم زد"
هر چه معیار سخن بر هم زد
تا "گشود از رخ اندیشه نقاب"
هر چه جز عشق فروشست به آب.
شعر شیرینش "آتش به همه عالم زد"!
میچکد از سخنش آب حیات
نه غزل، "شاخِ نبات"
چشم جانبین به کف آوردهام از چهرهی دوست!
دیدن جان تو در چهرهی شعر تو نکوست.
این چه شعر است که صد میکده مستی با اوست!
مستِ مستم کن، از این باده به پیغامی چند!
زان همه "گمشدگان لب دریا"
به یقین "خامی چند"
"کس بدان منزل عالی نتوانست رسید"
"هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند"
مگرم همت و عشق تو بیاموزد راه
نه تو خود گفتی و شعر تو بر این گفته گواه
"بر سرِ تربتِ ما چون گذری همت خواه!"
حافظ از مادر گیتی "به چه طالع زاده ست؟"
طایر گلشنِ قدس
"اندر این دامگه حادثه چون افتاده ست؟"
من در این آینهی غیبنما مینگرم.
خود از طالع فرخنده نشانی داده است:
"رهرو منزل عشقیم و ز سر حدِّ عدم
تا به اقلیم و جود این هم راه آمدهایم"
نه همین مقصد خود را ز عدم تا به وجود.
نقش مقصود همه هستی را،
ز ازل تا به ابد، عشق میپندارد.
" آری، آری، سخن عشق نشانی دارد"
"رهرو منزل عشق،
فاش گوید که زمادر به چه طالع زادم"
"بندهی عشقم و از هر دو جهان آزادم!"
ای خوشا دولت پایندهی این بندهی عشق،
که همه عمر بود بر سر او فرِّ همای
"خشت زیر سر و بر تارک هفت اختر پای"
بندهی عشق بود همدم خوبان جهان:
"شاه شمشاد قدان خسرو شیرین دهنان"
بندهی عشق چه دانی که چها میبیند،
"در خرابات مُغان نورِ خدا میبیند"
بندهی عشق چنان طرح محبت ریزد:
"کز سر خواجگی کون و مکان برخیزد"
باده بخشند به او با چه جلال و جبروت،
"ساکنانِ حرمِ ستر و عفاف ملکوت"
بندهی عشق ندارد به جهان سودایی،
از خدا می طلبد: "صحبت روشن رایی"!
چار تکبیر زده یکسره بر هر چه که هست،
چون سلیمانِ جهان است، ولی آزاد است.
تاجی از "سلطنت فقر" به سر
"کاغذین جامهی آغشته به خونش در بر"
تشنهی صحبت پیر،
"گر ز مسجد به خرابات رود خرده مگیر"
هم چو جامش، لب اگر خندان است،
دل پر خونش اندوه عمیقی دارد،
بانگ بر میدارد:
"عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت"
"که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت"
"من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش"
"هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت"
"نه من از پردهی تقوا به برون افتادم"
"پدرم نیز بهشتِ ابد از دست بهشت"
"سر تسلیمِ من و خشتِ درِ میکدهها"
"مدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت"
یک سخن دارد اگر صد گونه بیان،
همه رویِ سخنش با انسان:
"کمتر از ذره نهای پست مشو مهر بورز"
"تا به خلوتگه خورشید رسی چرخزنان"
گل به یک هفته فرو میریزد.
سنگ، میفرساید.
آدمی، میمیرد.
نام را گردش ایّام مدام،
زیر خاکستر خاموشِ فراموشی
میپوشاند.
شعر حافظ اما، هر چه زمان میگذرد
تازهتر،
باطراوتتر، گویاتر
روحافزاتر،
رونق و لطف دگر میگیرد.
لحظههایی است، که انسان خستهست.
خواه از دنیا، از زندگی، از مردم
گاه حتی از خویش!
نشود خوشدل با هیچ زبان،
نشود سرخوش با هیچ نوا،
نکند رغبت بر هیچ کتاب،
نه رسد باده به دادرسی،
نه برد راه به دوست،
راست، گویی همه غمهای جهان در دلِ اوست!
چه کند آن که به او این همه بیداد رسد؟
باز هم حافظ شیرین سخن است،
که به فریاد رسد
جز حریمش نبود هیچ پناه،
نیکبخت آن که بدو یابد راه
چارهسازیست به هر درد، که مرهم با اوست.
به خدا همت پاکان دو عالم با اوست.
کس بدانگونه که باید نتواند دانست،
این پیامآورِ عشق چه هنرها کردهست.
ای همه اهل جهان
ای همه اهل سخن
آیا این معجزه نیست؟
به فضا برنگیرید!
آسمان را
"که ز خم خانهی حافظ قدحی آوردهست"
و سرگرم چی بودی که اینقد تو سردی
عاشق عشق خدا باش نه خریدار بهشت
روحِ رویاییِ عشق از برِ چرخِ بلند،
سفره خالــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی
اشکهایم که سرازیر میشوند......
مرا ببخش که ســــاده بودنم دلت را زد...
حرف قشنگ از قيصر امين پور شاعر عزيز است
تو اگر در طپش باغ خدا را ديدی همتی کن
یه متن فوق العاده زیبا حتما چند بار بخونید
دنیا نگه دار می خوام پیاده شم ؟؟
راه دور عشقمو پيمودم اين جا اومدم
از عشق هرچه بیشتر نوشیم سیراب تر می شویم
اکراسیرزمانی به عالم هنرقدم مکذار
به کسی اعتماد کن که بتواند سه چیز را در تو تشخیص دهد
تویی قرة العین زهرا و مولا و پنجم ز آل کسا یا حسین جان
هر صبح و شام بهر خدا گریه می کنی
دوست داری دعات مستجاب بشه رد خور نداره امتحان کن به حرفم میرسی
این چـــــه حس غریبـــــیه کـــه تــــو وجـــود منـــه
ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد
پیش مــــا ســوخته گــان, مسجد و میخانه یکیست
چه زیبا گفتم دوستت دارم ! چه صادقانه پذیرفتی
هفت اصل كارآمد براي زندگي زناشويي
گفت دیگه بر نمی گرده ولی من گفتم یکم دیر کرده اون میاد ....
بخواب ای مسافر خسته صحرا بابایی
انسانها تنهائیت را پر نمیکنند. . .
من مسافری غریبم توی خونه باغ چشمات
اگر می خواهی بدانی که محبت و احساس من به تو چقدر زیاد شده این نامه را دوباره یک خط در میان بخوان!!!
88631 بازدید
5 بازدید امروز
7 بازدید دیروز
19 بازدید یک هفته گذشته
Powered by دوستیابی و همسریابی گوهردشت (Gegli)
ربات گوهر دشت اینجاست تا همراهت باشه. توی لحظههایی که حس تنهایی میکنی، دلت حرف زدن میخواد یا دنبال دوستی واقعی و حمایت احساسی هستی، کنارت میمونه.
🧠 گفتوگوهای آرامشبخش • 💬 همراهی بیقضاوت • 🫂 دوستیهای پایدار • 🌈 حمایت در لحظات سخت • 🔔 پیامهای دلگرمکننده
حق نشر ©1405- 1382 گوهردشت (اولین شبکه اجتماعی ایران - گگلی) — تمامی حقوق محفوظ است
طراحی و مهندسیشده توسط دکتر محمد حجاریان
تمامی معماری پلتفرم، توسعه نرمافزار، برنامهنویسی، طراحی گرافیکی، الگوریتمهای نوآورانه این سامانه، بهطور کامل و انحصاری توسط دکتر محمد حجاریان طراحی، توسعه و مهندسی شدهاند
گوهردشت — شبکه اجتماعی برای دوستیابی، مکالمه واقعی، همدم یابی هوش مصنوعی و ارتباط انسانی پایدار.