با سلام آقا دانيال. من دقيقا متوجه منظورسؤال شمانشدم! اگرمنظورتون مشاركت درمديريت جامعه ست؟ من 100 درصد موافقم وچندان نياز به توضيح نداره.(بعنوان مشاورومعاون) اما اگر منظورتون مستقيما گرفتن سكان رهبري جامعه دردست يك خانم است؟ مثلا رئيس جمهوري: موافقم بشرطي كه همه شرايط مثل: ظرفيت پذيرش فرهنگ عمومي جامعه، مجموعه دولت و زيرمجموعه هايش درحد لازم وجود داشته باشدو ازطرفي : آن خانم واقعا شرايط لازم براي اين پست را ازهرنظر داشته باشد! كه بنظرمنه حقير: اگر درپي بازي كردن وبازي دادن نباشيم!، اين دردنياي واقعي وعملي چيزي دوراز دسترس است مگر در مدينه فاضله! يا مگراينكه بخواهيم اين رو يك سرگرمي هيجان انگيز بگيريم، يا حداكثر: آن را يك پروژه تحقيقاتي به حساب آوريم! ( آن هم دريك جامعه و فرد غير مسلمان )وهمچنين: واقعا نميتوان زن را جداي از بعد احساسات حساس زنانه اش درنظر گرفت و اين بعدش اگر مشكل ساز نشود، مشكل برايش ايجاد خواهد شد زيرا واقعا مديريت يك جامعه قبل از پست وعنوان بودن يك مسؤوليت سنگين است كه طبيعتا ويژگي خشكي وسختي احساسات و طبيعت يك مرد را ميطلبد!! ودست آخر اينكه: اگر منظور رهبري جامعه اسلاميست مثل ايران اسلامي؟ كه خودبه خود منتفيست به دلايل منطقي وشرعي مختلف. متشكرم

نداشتن آزادی و نداشتن امکان ازدواج و دخالت خانواده

موافقم.

چون هرکسی حق داره در سرنوشت خودش و جامعه خودش مشارکت کنه

baraye rahbari jenciat mohem nist tavanaee va siasat va modiriat va danesh lazeme faghat hamin

پیشنهاد به خانمهای نازنین : فکر میکنم اگر مگر زیاد باشه ! که همین اگر مگرها در مورد مردان نیز مصداق دارد!؟ اما چون دو حات دارد؟ و مردان و.. براحتی این سمتها را به رسمیت نشناسند! خانمهائی که بلقوه از این توانمندیها برخوردارند باید خیلی فداکاری نمایند چون زیر ذره بین قرار خواهند گرفت ، اما اجتناب ناپذیره و فقط ممکنه طول بکشه ! ولی پیش تازان باید  حتی الامکان خطا ناپذیر عمل کنند تا برادری خودشونو به اکثریت اثبات کنند( اقلیت که خود واقفند)؟ میدانم که بانوان فرهیخته خردمند این نظرات منو بهتر میدانند - من تا کی منتظر یک رئیس فرمانده  از جنس شما باشم؟؟؟ بجنبید دیگه

دانیال عزیز صد در صد موافقم مشروط به موارد زیز :؟

1- سوری و صرفن نمایشی / سوبسیدی / حمایتی / دستوری نباشد!!!؟ ومهمه این فاکتور؟ فقط بر اساس لیاقت دانش مهارت و تخصص مورد مرتبط موافقم که هیچ حاضرم یکی شون هم رئیس من بشه

2- من این شانس را داشتم که 12 سال در صنعتی کار میکردم که 70 درصدش را خانمها در سطوح میانی و پائین تر کار می کردند + 4 سال هم در صنعتی دیگر که از 1400 نفرش 1000 نفر خانمها  از مدیران ارشد تا سطوح پائین تر بودند + بقیه سوابقم که در نرم عمومی موسسات بوده پس شناخت کافی دارم

3- در میان خانمها افراد با انگیزه فولادی دیدم که هم برای کسب علمی فنی و اداری و زیرکی / با هوشی علنی یا توائم با احتیاط را داشتند - اگر حامی فاسد نداشته باشند؟ سالمترین کم توقع ترین و صادقترین میانشون کمتر از مردان نیست و درمواردی عالی هستند و من رای به مدیریت تا بالاترین رده منوط به رعایت بند یک (البته برای مردان هم همین طور)؟