خدا درد دلم و گوش بده

به نام تک مکانیک قلبهای تصادفی)خدایا آرامشی عطا فرما تا بتوانم درک کنم آنچه را که نمی توانم چرا به یکی نون وایی دادی به یکی یک لقمه نون به یکی این همه پول یکی بی نام و نشون چرا خدا این همه پدر باید شب خجالت زده برن خونه چرا باید برا یک لقمه نون پیش این و اون خم و راست شد مگه خودت نگفتی که هر کسی برا پیدا کردن کار و روزی حلال تلاش کنه جوابشو میدی نمیذاری سر افکنده بشه جولوی زن و بچش اما خدایا این زمونه خیلی داره سخت میگیره پول و پارتی شده رسم زمونه چقدر باید دید که یک جوونی با استعداد و تحصیل کرده به خاطر اینکه پارتی نداره نمی تونه کار پیدا کنه چون بیشتر این سرمایه دارا یک مشت قوم و خویش و دور خودشون جمع کردن آدم دلش میسوزه کسایی که نه مدرک دارن نه استعداد میشن آقای مهندس ولی جوان های تحصیل کرده باید بشن مسافر کش تو این زمونه بعضی ها واسه پول هزارتا دوز و کلک میان تا طرف و دور بزنن به کجا چنین شتابان روزی میشه که باید پول و بزاری و با یک کفن بری از هر دستی بدی میگیری از همون دست* این نفرین من نیست این بازی زمونست بازی بازی با........................................................... هم بازی دوستان گلم میخوام چند جمله از دردهای خیلی هامون رو بگم پس گوش کنید کوچیک که بودیم مامانامون بهمون میگفتن با کبریت بازی نکن با اجاق گاز و بخاری بازی نکن پدرمون میگفت با دنده و سوئیچ ماشین بازی نکنیم معلم سر کلاس میگفت با مدادت بازی نکن با انگشتات بازی نکن هر جایی میرفتیم یکی پیدا میشد که بهمون بگه با یه چیزی نباید بازی کنیم چرا؟ چرا میگفتند با این چیزها بازی نکنیم؟ خودشون که با همه چیز بازی میکردند کسی هم چیزی بهشون نمیگفت نمیدونم منظورشون چی بود بعدا خیلی بعد از اون موقع ها زمانیکه کمی بزرگتر شده بودیم زمانیکه دیگه شکل بچه ها نبودیم بازم بهمون گیر میدادن اما اینبار بر عکس شده بود حالا دیگه اگه با بعضی از چیزها بازی نمی کردیم بهمون گیر میدادن و اعتراض میکردند عجب دنیایی شده بود اما یکم بعدتر از این ماجرا فهمیدم جریان چیه یادمون باشه با چیزهایی که ازشون شناخت کافی نداریم بازی نکنیم هر وقت خوب شناختیم که چه جوری باهاشون رفتار کنیم هر قدر خواستیم بازی کنیم اما نمیدونم چرا این روزها هیچکس به این مسائل توجه نمیکنه خیلی راحت با چیزهایی که خوب نمیشناسیمشون بازی میکنیم این رفتار اصلا درست نیست آدم بزرگا رو میگم منظورم با آدمهای به ظاهر عاقل و بالغیه که بی توجه به این مسائل زندگی میکنند به هر چیزی که بخوان دست میزنند درباره ی همه چی نظر میدن با احساسات هم دیگه بازی میکنن هر وقت دلشونو زدی میرن با اسباب بازی دیگه بازی میکنن این روزها رسم بدی شده مردم شدند اسباب بازی همدیگه با هم بازی میکنن هر وقت هم خسته شدن میرن سراغ اسباب بازی دیگه انگار احساسات و عواطفمون شده بازیچه اول دوستمون دارن نازمون میکنن بعد از مدتی ولمون میکنن میرن سراغ اسباب بازی های خوشگل تر ازرچی بگم برات از اون رفقای بی معرفت که اومدن جلو با ناز و مطالفت میگفتن پشتتیم ولی از روی دروغ محبت هاشون به خاطر خودم نبود یک وقتهایی که دستمو گرفتن فرداش چند برابرشو پس گرفتن آه خنجر زدن از پشت و رفتن فکر میکردم رفیق روزهای سختن ولی افسوس که چه ساده بودم به چه آدمهایی دل داده بودم تو این زمونه که همه مثل گرگن حواست نباشه همه چیز تو بردن توی دنیای پر از درد و نیرنگیم ولی با همه توانمون میجنگیم رفیق توی کلمه ی ای کاش حبس نشو کاش و کاشتن ولی چیزی سبز نشد آه امان از این زمان زمانی که دیگه برد توان از این زبان