منو دعوت کن

 منو دعوت کن

خوش آن دلی كه به عالم الـــــــاهــــــــه ای دارد 

به آن بهانه همه عمر و لحظه بسپارد 

تو ای الــــــــــــــــــاهه شادی هميشه با من باش

كه بر شب سيه ام نور و روشنی بارد 

هرجا ميرم چــــــــــــــــــــشمای تو پيش رومه

روی تـــــــو چون آيينه ای روبرومه

می پــيـچه تو خاطر من عطر خوبت

با تو بودن تا به ابــد آرزومـــه 

بتو محتاجم من ای هـــــــوای تازه

نــفس من با تــو زنـــــدگـــی ميسازه

بـی تو ميــــــــــــــــــميرم 

مثل يك خـــواب خـــوشـی. شــــيريـــنی

با شـــــــــــــكوهی مثل يك آيينی

ريشه در روح اصــــالـــت داری

شوكت يك هــــــــــــــنر ديرينی

تو مرا دعوت كن. تو مرا دعوت كن

به صـــــــداقـت سلامــــــت

تو مرا دعوت كن. تومرا دعوت كن 

به ضـــــــــــــيافت كلامـــت 

من به مهمانی چشــــــمان تو عادت دارم

تو مرا دعوت كن 

به ســــــــــــــخاوت نگاهـت

تو مرا دعوت كن به شهر چشمات تو منو مهمون ستاره ها كن 

تو منو دعوت كن به روشنی ها

از هجوم غم ها دلو رها كن

...