می خواهم با قلم بر دلی که تو شکسته ای,
بنویسم :اگر می دانستم تا ابد زندانی
عشقت می شوم به خداوند
سوگند هرگز به چشمانت نگاه نمی کردم.اما
حالا که در دام عشقت اسیر شده ام می
نویسم :عشق من به تو گل
سرخی است که فقط برای زنده ماندن به خار تمنا می کرد. تو را به بی وفایی متهم نمی کنم. حتی گناهت را
نمی شمارم فقط گریانم که چرا هنگام رفتن نگفتی که من هم مانند تو چشمانم را روی تمام خاطراتمان ببندم که
حالا دلتنگ نشوم. من وجودم را به تووتو را به عشقی خیالی باختم