من کیستم؟

شاید همه ی ما در کشاکش دردسر های روزانه ی مان از اینکه دائما دچار روز مرگی می شویم خسته شده باشیم،خیلی ها احساس تنهایی می کنند و خیلی ها دیگه علاقه ای به ادامه ی زندگی ندارند.به نظر می رسه مشکلی که همه ی ما با آن دست و پنجه نرم می کنیم این هست که دو چیز را نمی شناسیم.اول مشکلاتمان را و دوم خودمان.و به دنبال اینکه خودمان و خود حقیقیمان برایمان مجهول مانده است توانایی ها و استعدادهای مان را نمی شناسیم.اگر کسی اندکی در حقیقت خویشتن تأمل کند در می یابد که سرتاسر حقیقت هستی بصورت مندمج و خلاصه شده در وجود او نهفته است.نکته ی مهم اینست که اگر کسی بتواند خود حقیقی اش را بشناسد و متوجه شود تمام عالم در او نهفته است به سادگی می تواند تمام هستی را زیر نگاه خویش احساس کند و بر تمام موجودات و حقایق احاطه پیدا کند.لکن این امر به این سادگی ها میسر نمی شود و احتیاج به طی مراحل توجه به خویشتن دارد که اگر دیدیم از وبلاگ استقبال شد راه های آن را تا حدی توضیح می دهیم.البته باید دانست که این گونه مسائل تا حدی عمومی است و از مرحله ای به بعد شخص باید به صورت خصوصی ادامه ی مسیر دهد.