دري وري هاي منو بخونيد،از سرِ مِهر

  امروز ميخوام كمي دَري وَري براتون بنويسم! شايد تعجب كنيد اما منو شما صبح تا شب باهمدَري صحبت ميكنيم

بزارين جور ديگه اي بگم: وقتي (آن گاه) كه اعراب به ايران حمله كردن(يورش بردن) و ايرووني ها شكست شرم آورانه اي(مفتضحانه) خوردن،چيرگي(استيلا) تبار(قوم) عرب بر ايران روز به روز فزوني گرفت تا جايي كه براي كوچك شمردنِ(تحقير) هرچه بيشتر غير تازي( عرب ) به خصوص(به ويژه) ايرانيان، همواره لقب(پسوند) موالي( نوكران ) يا اعجام( گنگ و لال ) به اونها ميدادن

زبان اونروز مردم ايران ، موسوم(به نام؛شناخته شده) به دَري يا همان پارسي درباري بودكه بين(ميان) برجستگان(نخبگان) جامعه (مردمان) ،رواج (كاربرد) داشت كه هم اكنون هم در حوزهء فرهنگي ايران قديم(كهن)، كه افغانستان امروز رو هم شاملميشه(دربر ميگيره) مردم خودشون رو دَري گوي ميخونن

كوتاهِ سخن اينكه، براي تحقير مردمانِ دَري گوي،تازيان، به آن ها به تحقير(خواري) مي گفتن : داره دَري  وَري ميگه

كه با گذشت زمان(روزگار) به يك اصطلاح رايج(كاربردي) بدل شده و متاسفانه ما خودمون هم  به اين مورد دامن ميزنيم

اميدوارم حساسيت بيشتري به خرج بديم(نشان بديم) و سعي(تلاش) كنيم با ريشه يابي لغات(واژگان) و اصطلاحات اينچنيني از رواج(كاربرد)و ادامه اين روند پيش گيري كنيم

البته(ناگفته نماند) دوستان،من اين مطالب(سخنان) رو از خودم بيان(بازگو)كردم و حاصل(ميوه؛بار) توجهات(نگاه)و دريافت هاي خود منه! اگر هم اشكالي(نادرستي)به مطالب من داريد لطفا(ازسرمهر) برام بنويسيد و منو آگاه كنيد و بهگوش جان نيوشا خواهم بود

تلاشم اين بود توي همين نوشته هم از واژگان پارسي بهره بگيرم،دست كم اين يك راسته(خط) پارسي است