خدا هست دگر غصه چرا؟!

خدا هست دگر غصه چرا؟!

یاد من باشد از فردا صبح

جور دیگر باشم بد نگویم به هوا - آب - زمین

مهربان باشم با مردم شهر .... و فراموش کنم - هرچه گذشت

خانه ی دل بتکانم از غم                 و به دستمالی از جنس گذشت بزدایم دیگر تار کدورت از دل

مشت را باز کنم                 تا که دستی گردد       و به لبخندی خوش ... دست در دست زمان بگذارم

یاد من باشد فردا دم صبح

به نیسم از سر صدق - سلامی بدهم

و به انگشت نخی خواهم بست .... تا فراموش نگردد فردا - زندگی شیرین است ... زندگی باید کرد

گرچه دیر است ولی

کاسه ای آب به پشت سر لبخند بریزم - شاید ... به سلامت ز سفر برگردد

بذر امید بکارم در دل

لحظه را دریابم ... من به بازر محبت بروم فردا صبح ... مهربانی خودم - عرضه کنم ... یک بغل عشق از آنجا بخرم

یاد من باشد فردا حتما

به سلامی - دل همسایه ی خود شاد کنم ... بگذرم از سر تقصیر رفیق - بنشینم دم در

چشم بر کوچه بدوزم با شوق ... تا که شاید برسد - همسفری - ببرد این دل ما را با خود ... و بدانم دیگر قهر هم چیز بدیست

یاد من باشد فردا حتما

باور این را بکنم - که دگر فرصت نیست .... و بدانم که اگر دیر کنم - مهلتی نیست مرا ... و بدانم که شبی خواهم رفت

و شبی هست که نیست - پس از آن فردایی

یاد من باشد

باز اگر فردا - غفلت کردم ... آخرین لحظه ی از فردا شب

من به خود باز بگویم این را

مهربان باشم با مردم شهر

و فراموش کنم هرچه گذشت ..................

پشت هر کوه بلند سبزه زاریست پر از یاد خدا

و در آن باغ کسی میخواند که خدا هست دگر غصه چرا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟