به به چه نمازي

به به چه نمازي به به چه نمازي

فكرم همه جا هست ولي پيش خدا نيست                        سجاده زردوز كه محراب دعا نيست

گفتند سر سجده كجا رفته حواست؟                  انديشه ي سيال من- اي دوست- كجا نسيت؟

از شدت اخلاص من عالم شده حيران                           تعريف نباشد ابدا قصد ريا نيست

از كميت كار كه هر  روز سه وعده                   از كيفيتش نيز همين بس كه قضا نيست

يك ذره فقط كندتر از سرعت نور است                       هر ركعت من  حايز  عنوان جهانيست

اين سجده سهو است؟ويا ركعت آخر؟                   چنديست كه اين حافظه در خدمت مانيست

اي دلبر من تا غم وام است وتورم                         محراب  به ياد خم ابروي شما نيست

بي دغدغه يك سجده ي راحت نتوان كرد                    تافكر من از قسط عقب مانده  جدا نيست

هر سكه كه دادند دوتا سكه گرفتند                   گفتند كه اين بهره ي بانكيست  ربا نيست

از بس كه پي  نيم وجب نان حلاليم                 در سجده ي ما رونق اگر هست صفا نيسست

به به چه نمازيست همين است كه گويند                             راه شعرا  دور ز  راه عرفا نيست