حقیقت دل

 امیرالمومنین علیه السلام به وامی نیاز پیدا کرد چادربانو حضرت زهرا (ع)را نزد مرد یهودی گرو گذاشت ومقداری جو قرض گرفت زن یهودی شب هنگام وارد حجره شد دید چنان نوری از ان چادر ساطع است که تمام حجره را روشن کرده است به شوهرش اطلاع داد مرد یهودی وقتی ان  چادر را دید که مانند بدر منیر خانه را روشن کرده  ,برتعجبش افزوده شد مرد یهودی به خانه  ی خویشان خود رفت وموضوع را اطلاع داد هشتاد نفر از خویشان  مردیهودی  حاضر شدند واز برکت این چادر همگی به نور اسلام ایمان اوردند

این جا این چادر با برکت , نورافشانی کرد وباعث مسلمان شدن عده ای یهودی شد,اما یک جای دیگری هم یک سر بریده وبرنیزه زده شده ,نورافشانی می کرد  وباعث شد  ,ان راهب مسیحی مسلمان شود .اخرهای شب   راهب زمزمه تسبیح وذکر الهی  از ان سرشنید نگاه کرد .دید از ناحیه ی ان سر تا پیشانی اسمان نوری کشیده شده است .ناگاه دید ,دری از اسمان گشوده شد ,فرشتگان دسته دسته از ان درفرود می امدند ومی گفتند السلام علیک یا ابا عبد الله ,السلام علیک یابن رسول الله  راهب با دیدن این مناظر سخت وحشتزده شد وبی تابی نمود وبه نگهبانان گفت همراه شماچه کسی است؟ان ها گفتند سر یک نفر خارجی است راهب گفت اسم او چیست ؟گفتند حسین بن علی (ع) نام دارد راهب گفت حسین پس ر فاطمه دختر پیامبرتان ؟گفتند اری راهب گفت وای برشما !سوگند به خدا       اگر عیسی بن مریم (ع),دارای پسر بود ,ما ان را با حدقه چشم های خود نگه می داشتیم ولی شما پسر دختر پیامبرتان  را می کشید...مقداری پول به سربازان داد وسر را تا هنگامی که قصد رفتن کردند دراختیار گرفت .سر مقدس را پاکیزه کرد وبا عطریات ,خوشبو نمود وان را بر دامنش گذاشت وتا صبح گریه ونوحه  کرد....

ای یوسف کنعان ,ای چهره نورانی                                          تو دلبر سلمانی ؟یا زاده عمرانی

دیر من مسکین را فخر است به مسجدها                                          زیرا به سرای من چندیست که مهمانی

ان قدر که من دانم عیسی لب سالم داشت                                                                           از چیست که سالم نیست درکام تو دندانی

وقتی نگاهبا نان سر را مطالبه کردند ,او خطاب به سر گفت ای سر!درمحضر جدت ,حضرت محمد (ص)گواه باش که من گواهی می دهم معبودی جز خدای یکتا نیست ومحمد (ع) بنده ورسول خداست درپیشگاه تو قبول اسلام کردم ومن غلام تو هستم

ای راهب نصرانی الحق که مسلمانی                                                                    تنها تو ادا کردی حق من ومیهمانی

ای کرده پذیرایی ,از زاده زهرایی                                                                      شستی به گلاب ناب ,خون از سر وپیشانی

خورشید ودر مهتاب شد شسته سرم زان اب                                                 شد مادر من بی تاب زین شستن پنهانی

زان لحظه که خون امد از این لب ودندانم                                                                      تا حال تو تنها ,بر این واقعه گریانی

انان که مرا راندند وانان که به خود خواندند                                                                                کشتند مرا ,اهلم بردند به زندانی

دور از وطنم کردند خود بی کفنم کردند                                                                               کشتند ورها  در دشت شد ناطق قرانی

کی گشته شه عطشان ناخوانده تورا مهمان                                                                                               والله که دراین دیر زهراست مرا بانی

حال این من واین دیرت نیات چنین خیرت                                                  از عرش تو را خواندند ابرار به مهمانی

ان ماه که می تابد او جد من است احمد                                                                                      وان حیدر کرار است با هیبت یزدانی

بنگر به صفی الله وان عیسی روح الله                                                                              این جمع اولوالعزمند  با چهره  ی نورانی

ان بانوی دل خسته با پهلوی بشکسته                                                                                                                    خود      مادرمن زهراست با دیده ی گریانی

ای کاش که دراین شب می بود برم زینب                                                                         کز غصه رها می شد در این شب روحانی  

                                                                                                                                                                                                                                                  گزیده های مداحی محمد هادی میهن دوست