چه فکر می کنی؟
که بادبان شکسته زورقِ به گِل نشستهایست زندگی؟
ور این خرابِ ریخته
که رنگِ عافیت ازو گریخته
به بُن رسیده راهِ بستهایست زندگی؟
...
هوا بد است
تو با کدام باد میروی؟
چه ابر تیرهای گرفته سینهی تو را
که با هزار سال بارشِ شبانه روز هم
دلِ تو وا نمیشود.
...
چه فکر میکنی؟
جهان چو آبگینهی شکستهایست
که سرو راست هم در او شکسته مینمایدت
چنان نشسته کوه در کمینِ درههای این غروبِ تنگ
که راه بسته مینمایدت.
زمانِ بیکرانه را
تو با شمارِ گامِ عمرِ ما مسنج
به پای او دمیست این درنگِ درد و رنج.
به سان رود که در نشیبِ دره، سر به سنگ میزند،
رونده باش.
امید هیچ معجزی ز مرده نیست
زنده باش.
حق نشر ©1405- 1382 گوهردشت (اولین شبکه اجتماعی ایران - گگلی) — تمامی حقوق محفوظ است
طراحی و مهندسیشده توسط دکتر محمد حجاریان
تمامی معماری پلتفرم، توسعه نرمافزار، برنامهنویسی، طراحی گرافیکی، الگوریتمهای نوآورانه این سامانه، بهطور کامل و انحصاری توسط دکتر محمد حجاریان طراحی، توسعه و مهندسی شدهاند
گوهردشت — شبکه اجتماعی برای دوستیابی، مکالمه واقعی، همدم یابی هوش مصنوعی و ارتباط انسانی پایدار.