نگهداری از حیوانات خانگی

(بکارگیری آفت کش ها)

�

کک‌ها معمولاً در پایان تابستان به بیشترین تعداد خودشان می‌رسند. کک‌ها گونه‌های زیادی دارند اما شایع‌ترین آن‌ها، کک گربه است که البته به سگ‌ها و انسان‌ها هم حمله می‌کند. کک‌های بالغ بر روی بدن حیوانات زندگی می‌کنند و با مخفی شدن در پشم و خز آن‌ها، به تغذیه از خونشان می‌پردازند. در خانه‌های فرش‌دار، لارو کک گربه حدود 80 درصد از عمر خود را در عمق پرزهای فرش سپری می‌کند. خصوصاً اگر در منزلتان حیوانی نگهداری می‌کنید، مرتب خانه را جارو بکشید؛ خصوصاً جاهایی را که حیوان آن جا رفت و آمد دارد یا می‌خوابد، زیر صندلی‌ها، گوشه‌های خانه و همچنین ترک‌های کف و دیوار خانه؛ بعد از آن حتماً کیسه جاروبرقی را هم دور بیندازید. این طورتخمین زده می‌شود که جارو کشیدن، کمتر از20 درصد از لارو کک‌هایی را که در فرش‌های خانه جا خوش کرده‌اند، جمع می‌کند، اما نکته در این جا است که جارو کشیدن منظم می‌تواند تخم‌ کک‌ها و فضولات کک‌های بالغ را که مبنع مهم تغذیه برای لاروهای جوان هستند، جمع‌آوری و دفع کند. محل خواب حیوان خانگی‌تان را هر 2 تا 3 هفته یکبار با آب و صابون بشویید؛ خود حیوان را هم ترجیحاً با شامپوی مخصوص یا شامپوی ضد کک بشویید. برای حیواناتی که مو یا پشم بلندی دارند می‌توانید از شانه‌های مخصوص با دندانه‌های ظریف و بلند استفاده کنید. موقع شانه زدن، آب و صابون کنار دستتان باشد و هر وقت کک‌ها در شانه مخصوص گیر افتادند، آن‌ها را داخل ظرف آب و صابون بیندازید تا کشته شوند. هر چقدر حیوانات خانگی سالم‌تر باشند، کک‌های بالغ کمتری در موهای آن‌ها جا خوش می‌کنند. اگر سروکارتان به کک‌ها افتاده است، باید به خاطر داشته باشید که کک بالغ می‌تواند در داخل پیله خود و خارج از بدن میزبان واقعی‌اش ، بدون آن که شناسایی شود تا 140 روز هم زنده بماند تا این که شرایط تغذیه‌ای مناسبی پیدا کند و از پیله اش خارج شود و مجدداً به تغذیه بپردازد.

اگر روش‌های کنترلی که درباره حشرات و جوندگان صحبت کردیم، مؤثر نیفتاد، ممکن است به ذهنتان خطور کند که از حشره‌کش‌ها یا جونده‌کش‌ها موجود در بازار استفاده کنید. قبل از آن‌که اسپری حشره‌کش یا جونده‌کش یا هر ماده شیمیایی را تهیه کنید و برای استفاده وسیع دوروبر منزل به کار گیرید، بهتر است بررسی کنید که آیا طعمه‌ها و دام‌های دارای ماده کشنده وجود دارد یا خیر؟ چون اگر با طعمه‌ها مشکل حل شود، خودتان، اطرافیان و محیط زیست را کمتر در معرض آفت‌کش‌ها و مواد شیمیایی قرار داده‌اید. برای استفاده از هر نوع ماده شیمیایی، همیشه به توصیه‌هایی که بر روی برچسب یا بدنه محصول قید شده است توجه کنید و وسایل حفاظت شخصی توصیه‌شده را به کار بگیرید. همیشه باید حشره‌کش‌ها و جونده‌کش‌ها را در ظرف‌های مخصوص خودشان که به همین منظور طراحی شده‌اند، نگهدارید و ظروف آن‌ها را دور از دسترس کودکان قرار دهید. پس از آن‌که محتوای ظرف، مصرف شد و به پایان رسید، آن‌ها را به شیوه صحیح در زباله‌ها دفع کنید. در نهایت اگر کار خیلی بالا گرفته بود می‌توانید از متخصصان این کار کمک بگیرید.

قبل از خرید ماده شیمیایی آفت کش

1.���� نوع آفت و حشره مورد نظرتان را دقیق مشخص کنید.

2.���� ابتدا از روش‌های کنترل فیزیکی و روش‌های جایگزین آفت‌کش‌ها استفاده کنید.

3.���� پیش از خرید ماده شیمیایی، توصیه‌های برچسب راهنما و احتیاطات ایمنی آن را بخوانید. این برچسب اطلاعات باید نام آفت (حشره یا جونده) مورد نظر را که می‌تواند کنترل کند و همچنین محل مصرف آن (داخل منزل، بیرون منزل، باغ و باغچه و...) را مشخص کرده باشد.

4.���� فقط به تعداد مورد نیاز از محصول شیمیایی خریداری کنید.

5.���� اگر خودتان نمی‌توانید از عهده کار برآیید، از فرد متخصص معتبر کمک بگیرید.

موقع مصرف ماده شیمیایی آفت‌کش

1.���� تمام توصیه‌های قیدشده در برچسب راهنما و احتیاطات ایمنی ذکرشده را با دقت قبل از مصرف بخوانید و به کار ببندید.

2.���� �موقع مصرف ماده شیمیایی، از خوردن، آشامیدن یا سیگار کشیدن جداً خودداری کنید.

3.���� �افراد (یا حیوانات خانگی) را موقع استعمال ماده شیمیایی از محل مورد نظر خارج کنید.

4.���� �اگر در آشپزخانه باید از ماده شیمیایی استفاده کنید، غذاها، ظرف‌ها و لوازم آشپزخانه را حتی‌الامکان از محل بیرون ببرید یا روی آن‌ها را بپوشانید.

پس از مصرف ماده شیمیایی و آفت‌کش

1.���� همیشه پس از استفاده از هر ماده شیمیایی یا آفت‌کش، دست‌هایتان را کامل با آب و صابون بشویید.

2.���� پیش از آن که ماده شیمیایی به کار گرفته شده خشک شود، اجازه ندهید هیچ فردی به سمت محل استفاده برود یا در آن جا به کاری مشغول شود.

3.���� بهتر است جریان هوا و تهویه مناسبی برای محلی که ماده شیمیایی استفاده شده،‌ برقرار شود.

4.���� همه سطوح و جاهایی را که در تماس با ماده غذایی هستند (مثل روی کابینت، اپن آشپزخانه، میز غذاخوری، سینک و غیره) را چه بیرون و چه درون منزل، خوب تمیز کنید و بشویید.

5.���� مواد شیمیایی را دور از دسترس کودکان و خارج از جایی که غذاها یا نوشیدنی‌ها قرار دارند، نگهداری کنید.

در صورت مسموم شدن احتمالی

1.���� فوراً با مرکز اورژانس تماس بگیرید و تقاضای کمک کنید.

2.���� ظرف یا برچسب راهنمای ماده شیمیایی را همراه با خودتان به بخش اورژانس یا نزد پزشک معالج ببرید.

3.���� اگر توصیه‌ای برای کمک‌های اولیه روی برچسب راهنما ذکر شده، پیش از رسیدن گروه اورژانس آن‌ها را بخوانید و به کار ببندید.

موقع دور ریختن ماده شیمیایی

1.���� از ظرف‌های خالی مواد شیمیایی مجدداً استفاده نکنید. آن‌ها را به شیوه صحیح در زباله‌ها دفع کنید.

2.���� اگر محل خاصی دوروبر منزل یا محل سکونتتان برای دفع مواد شیمیایی می‌شناسید، آن محل برای این کار مناسب‌تر است.

حس ششم را به کار بیندازید

1.���� این توصیه‌ها، کلی و عمومی است.

2.���� برچسب راهنما می‌تواند توصیه‌های اختصاصی‌تری به شما ارایه کند.

3.���� اگر باز هم شک دارید، نظر یک متخصص را جویا شوید.

کنترل یک‌پارچه آفت‌ها چیست؟

"کنترل یک‌پارچه آفت‌ها"، روش‌ و رویکردی جامع و همه جانبه است که در آن از همه روش‌های مناسب و شناخته‌شده کنترل برای پیشگیری یا کاهش مشکلات و آسیب‌های ناشی از آفت‌ها استفاده می‌شود تا این آسیب‌ها به حداقل برسند؛ در این میان هدف آن است که تنوع ژنتیکی در محیط زیست و اکوسیستم حفظ شود و خطرات مواد شیمیایی برای سلامت انسان و محیط زیست به کمترین مقدار خودش برسد.

برخی از کارهایی که در کنترل یک‌پارچه آفت‌ها انجام شوند عبارتند از:

طرح‌ریزی و کنترل مناسب محیط منزل برای پیشگیری از تبدیل ارگانیسم‌ها موجودات به آفت‌های مضر (از جمله کاهش امکان دسترسی آن‌ها تا حد ممکن به مواد غذایی یا سرپناه برای هر آفت، حشره یا جونده احتمالی( مشخص کردن آفت‌های احتمالی و فراگیری عادت‌ها و نحوه زندگی هر کدام؛

پیگیری و کنترل محل و تعداد آفت‌های شناخته شده و همچنین موجودات مفید در محیط زیست، به علاوه تمام مراحل محیطی مرتبط تعیین آستانه خطر و شرایط انجام اقدام جدی؛ مثلاً در منزل، آستانه خطر می‌تواند برحسب درجه آسیب و صدمه‌ای تعیین شود که یک آفت خاص وارد می‌کند یا تعداد خاصی از جمعیت آفت‌ها که مداخله را ضروری می‌سازد؛ این کار برای پیشگیری از ضرر مالی یا جلوگیری از استرس روحی- روانی یا آسیب به زیبایی محیط منزل انجام می‌شود.

به کارگیری روش‌های کنترل فرهنگی، فیزیکی، زیستی، رفتاری یا شیمیایی، برحسب نیاز در جهت حفظ جمعیت آفت‌ها در زیر حد آستانه.

ارزیابی و بررسی اثرات و کارآیی روش‌های کنترل آفت که مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

�

�

�