اگه هیچ سنگی را از جلو پا برنداریم هیچ وقت جاده ای ساخته نخواهد شد

تولد و مرگ اجتناب ناپذیرند . فاصله این دو را زندگی کنیم

سلام پگاه

اميدوارم نظري كه واستون ميزارم رو آرماني فرض نكنين.ولي راستش عقيده من اينه كه بزرگترين ثروت هر انساني عمر اون فرده كه خدا بهش اعطا كرده .پس اگه چه بهتر اونجوري كه دلمون ميخواد زندگي كنيم.حداقل اثري داشته باشيم .به بي عدالتي اعتراض كنيم و حقمونو بگيريم.ميدونم شما بي منظور نظرتونو گفتين ولي منم ميگم اگه عكس العملي بر عملي نداشته باشيم پس چرا زنده ايم.

سلام خانوومی

خیلی عالی بود ومناسب  لذت بردم همیشه موفق و شاد باشید

پگاه جان  با حالو اوضاع اینروزام پستت خیلی برام مفید بود

مرسی

زيبا بود بياتاتتون پگاه جان

به نظر من مشكلات هميشه و براي همه هست ، مهم اينه كه طرف چطور بخواد با اون برخورد كنه ، مشكلات با هم خيلي فرق دارند ، اكثر مشكلات رو آدم مي تونه فراموش كنه يا بهش فكر نكنه اگه روحيه قوي داشته باشه مثل كسري پول ، حرف و حديث ، شنيدن غيبت ، و امثالهم كه جنبه خيلي مهمي در زندگي نداره ، ولي مشكلاتي از قبيل از دست دادن بستگان نزديك تا اندازه اي آدم و به هم ميريزه ،ولي خاك سرده و خيلي زود آدم فراموش مي كنه و فقط گاه گداري خاطراتش يادم آدم مي مونه . فقط به نظر من از دست دادن فرزند تو اين دنيا خيلي سخته كه پدر و مادر هيچ وقت نمي تونن فراموشش كنن.

ايمان قوي تنها چيزيه كه مي تونه به آدمها روحيه بده و ميشه با هر مشكلي مقابله كرد بدونه اينكه به خودمون صدمه و يا آسيب روحي و رواني بزنيم .