عاشقانه ای زیبا

من تورا به کسی هدیه میدهم که از من عاشق تر باشد و از من برای تو مهربان ترباشد، من تو را به کسی هدیه می دهم که صدای تو را از دور، در خشم، در مهربانی، در دلتنگی، در خستگی، در هزاران همهمه دنیا، یکه وتنها بشناسد.  من تو را به کسی هدیه می دهم که راز معصومیت گل مریم و تمام سخاوت های عاشقانه این دل معصوم دریایی را بداند، و ترنم دلپذیر هر آهنگ، هر نجوای کوچک، برایش یک خاطره باشد. او باید از نگاه سبز تو تشخیص بدهد که امروز هوای دلت آفتابی است؛ یا آن دلی که من برایش می میرم، سرد و بارانی است. ای....، ای بهانه زنده بودنم، من تو را به کسی هدیه می دهم که قلبش بعد از هزاربار دیدن تو باز هم به دیوانگی و بی پروایی اولین نگاه من بتپد،. همان طور عاشق، همانطور مبهوت و مبهم... تو را با دنیایی حسرت به او خواهم بخشید؛ ولی آیا او از من عاشق تر و از من برای تو مهربان تر است؟ آیا او بیشتر از من برای تو گریسته است؟ نه... هرگز... هرگز می دانم... من دیر رسیدم... خیلی دیر... خیلی... ولی، در عین ناباوری تو، یک بار دیگر بگذار بی ادعا اقرار کنم که هر روز دلم برایت تنگ می شود !

راستش نمیدونم نویسنده این متن زیبا کی هست وقتی خوندمش خواستم با شما دوستان عزیز و بزرگوار هم به اشتراک بگذارم امیدوارم که لذت برده باشین ... با آرزوی سلامتی برای همتون .