پا را به اندازه گليمت دراز كن

روزي شاه عباس از راهي مي گذشت.درويشي را ديد كه روي گليم خود خوابيده و چنان خود را جمع كرده  كه به اندازه گليم خود درآمده است.شاه دستور داد يه مشت سكه به درويش دادند.درويش شرح ماجرا را براي دوستان خود گفت.در ميان آن جمع درويشي بود،به فكر افتاد كه او هم از انعام شاه سهمي ببرد.بدين اميد سر راه شاه ،پوست سخت خود را پهن كرد و به انتظار بازگشت شاه نشست.وقتي كه اسب شاه از دور پيدا شد،روي پوست خوابيد و براي اينكه نظر شاه را جلب كند هر يك از دست و پاهاي خود را به طرفي دراز كرد.بطوريكه نصف بدنش روي زمين بود.در اين حال شاه به او رسيد و او را ديد و فرمان داد تا آن قسمت از دست و پاي درويش را كه از گليم بيرون مانده بود قطع كنند.يكي از همراهان شاه از او پرسيد:كه شما در هنگام رفتن درويشي را كه در اين مكان خوابيده بود ديديد و به او انعام داديد اما در بازگشت درويش ديگري را كه خوابيده ديديد تنبيه كرديد،چه سري در اين كارست؟شاه فرمود:درويش اولي پاي خود را به اندازه گليم خود دراز كرده بود اما درويش دومي پايش را از گليم خود بيشتر دراز كرده بود.90