دنیای آدمک ها

اهل بی مرزترین دریا باش

ماجرای یک روز بارانی

ماجرای یک روز بارانی

آن روز ..یک روز بارانی بود

آن روز ... دلم هم گرفته بود

دقیقا یادم نیست... ولی حدودا 2010 سال از میلاد مسیح می گذشت

آن روز ...خدا هم در حوالی من بود

گرم گوش دادن به عظیم ترین سمفونی تاریخ بودم ..سمفونی صدای باران

راستی ....آن روز ...شازده کوچولو هم با من بود

سلام به خدمت دوستان عزیزم.....امیدوارم خدا در همسایگی شما ..منزلی بخرد

همان طور که داشتم به صدای باران گوش می کردم... شازده کوچولو آمد کنار صندلی من ...آخه من در تراس نشسته بود...ولی متوجه آمدنش نشدم...چند بار عطسه کرد .. ولی آن قدر متمرکز صدای باران شده بودم که باز هم متوجه حضورش نشدم..و او هم ساکت ماند تا خلوت مرا بهم تزند

بعد از مدتی برگشتم و دیدم شازده کوچولو نشسته و به دیوار تکیه داده و زانوهایش را بالا آورده و آرنجهایش را روی زانوهایش گذاشته و دست های کوچکش را مشت کرده و زیر چانه اش گذاشته و سکوت کرده و به من نگاه می کرد

گفتم : تو اینجایی؟؟ ... طفلک ناز من ... چند وقته که این جا نشسته ای ...بمیرم...چه مظلومانه نشسته ای

گفت : به وقت شما ..نیم ساعت است که نشسته ام

گفتم : آه .. ببخش .. اصلا متوجه حضورت نبودم ... بعد گفتم : خوب یک حرکتی می کردی یا به شانه ام می زدی تا متوجه شوم

شازده کوچولو گفت : این کار آدم بزرگا ست که وقتی می بینن کسی به اونا توجهی نمی کنه ... عالمی رو به هم می ریزند.. همه را به جان هم می اندازند ... و از این راه توجه دیگران را به خودشون جلب می کنند

ولی بچه ها بهتر می فهمند ...چون شاید خلوت کسی.. مهم تر از این باشه که به او توجه کند

باز هم شازده کوچولو مرا حیرت زده کرد... و جمله ای گفت که شاید کمتر آدم بزرگی به آن توجه کند

گفتم : آفرین ..آفرین بزرگ مرد کوچک... در این لحظه از فرصت استفاده کردم تا سوالی را از او بپرسم

گفتم : شازده کوچولو ...حالا که مدتی در زمین هستی ... چه چیز آدمها تو را متعجب کرده است

این بار به سوالم جواب داد... چون سوالم را فهمید

آخه می دونید...بچه ها فقط به سوال هایی که می فهمند جواب می دهند

شازده کوچولو گفت : آدم ها عجله دارند بزرگ شوند

ولی وقتی بزرگ می شوند آرزو می کنند کاش کودک بودند

شازده کوچولو گفت : آدم ها سلامتیشان را از دست می دهند تا پول به دست بیاورند

و همان پول را خرج می کنند تا سلامتی را بدست بیاورند

او گفت : آدم ها طوری زندگی می کنند که انگار هیچ وقت نمی میرند

و طوری میمیرند که انگار هیچ وقت زندگی نکردند

بغض گلویم را می فشرد ..و با جمله آخر شازده کوچولو ...دیگر طاقت نیاوردم و اشک از چشمم جاری شد

او گفت : آدم ها به قدری نگران آینده هستند که همه لحظه حال را فدای آینده می کنند

آدم ها یادشان رفته که خدایی هست که که می شود نگرانی ها را به او سپرد

پس آدم ها نه در حال زندگی می کنند

نه در آینده

کم کم سمفونی باران داشت به پایان می رسید

آن روز ...یک روز بارانی بود

آن روز ...دیگر دلم نگرفته بود

دقیقا یادم آمد... 2010 سال و یک ماه و سه روز و سه ساعت و سه دقیقه از میلاد مسیح می گذشت

راستی آن روز ... روز بزرگی بود

این یک داستان واقعیست............................ آن روز باران می بارید ......................................................................

چهارشنبه 10 اسفند 1390 - 8:35:44 PM

یا ورود با نام کاربری و رمز عبور گوهردشت عضویت در گوهردشت
رمز عبورم را فراموش کردم

نظر ها

asal banoo

گفتگو در گوهردشت منتظر شماست

دنیای آدمک ها

اهل بی مرزترین دریا باش

لیست دوستان

گروهای عضو شده

ماجرای یک روز بارانی

چه بگم!؟ شازده کوچولو هر چه لازم بوده بدونیم در سه جمله و سه سوت گفت و چه عالی - درود مجتبی جان طبق معمول عالی

آبجیه نازم عسل بانو

سلام...دوستت دارم آبجی

ممنونم از کامنت زیبات....مورچه

خودت می دونی مورچه چیه دیگه؟

بخدا به داشتن آبجی مثل تو افتخار می کنم

inam ye murche ke umade weblogeto bebine va bege behtarini

ماجرای یک روز بارانی

این زیباترین داستانی بود که خونده بودم

سلام مجتبی جونم داداشی

تو با این نوشته هات هنر نویسندگی و خلق دنیای یک داستانو تمام کردی

داستانتم مثل خودت زیباست.مرسی

آخرین مطالب

🤖 ربات گوهر دشت اینجاست — برای وقتایی که تنها هستی 🌟

کلمات کلیدی