محرم صفر

بنام خداي خالق زمان ومکان يعني ذيحجه و محرم و صفر(زمان) مکه و منا و کربلا و شام (مکان)... و به نام خداي خالق انسان تجلي علم الهي وجودبماهوموجودکه بعد از خلقتش فرمود ثم خلقنا النطفه علقه فخلقنا العلقه مضغه فخلقنا المضغه عظما فکسونا العظام لحما ثم انشاناه خلقا �اخر فتبارک الله احسن الخالقين سپس نطفه را بصورت علقه ]خون بسته [ و علقه را بصورت مضغه ]چيزي شبيه گوشت جويده شده [ و مضغه را بصورت استخوان هايي درآورديم و بر استخوان ها گوشت پوشانديم سپس آن را آفرينش تازه اي داديم پس بزرگ است خدايي که بهترين آفرينندگان است. المومنون:14) ثم انشاناه خلقا آخر يعني آنچه دراين مرحله به وجود آورديم چيز ديگري است غير از آنچه در مراحل قبلي بود، در �انشا�� اخير، او را صاحب حيات و قدرت و علم کرد، به او جوهره ذاتي داد (که از آن تعبير به �من� مي کنيم) که در مراحل قبلي يعني در نطفه و علقه و مضغه و عظام پوشيده به لحم نبود و تنها با آن نوعي اتحاد و تعلق دارد تا آن را در راه رسيدن به مقاصدش به کار گيرد، مانند ابزاري که در دست صاحب ابزار است، و در انجام مقاصدش استعمال مي کند. نتيجه اينکه جسم در اختيارمن انسان است تادرچه مسيري و براي چه مقصودي به کار برد تعالي و صعود يا هبوط و سقوط ونيز فرمود: وماخلقت الجن و الانس الا ليعبدون من جن و انس را نيافريدم جز براي اينکه عبادتم کنند (و از اين راه تکامل يابند و به من نزديک شوندبه معرفت و شناخت برسند. الذاريات:56) بدينسان خداوند درمقام عمل، عبوديت را در افعال  انسان نمودي عيني عطا نمود، ذيحجه را براي آموزش و آمادگي و محرم را نمونه اي براي عمل و تجلي حقيقت وجودي انسان و صفر را کاروان پيام رسان جاري در زمان براي جلوگيري از تحريف و انحراف قرارداد، آن هم سنتي براي همه زمان ها و در همه زمين ها و حسين(ع)  وارث همه انبيا� و يارانش براي ثبوت واثبات حقيقت خلقت قيامي نمودند به قامت قيامت کبري تا همه بياموزند چگونه زيستن را اگر مي توانند و چگونه مردن را در زمان انسداد عدالت و آزادگي درحاکميت ظلم و جور غاصب  و راه حسين رهنمودي باشد براي همه عصرها و همه نسل ها . کل يوم� عاشورا، کل ارض� کربلا و کل شهر �محرم توزين احرام وزين کعبه چه داني کز برون چشمت زکعبه پوششي ديده است و از احرام عرياني خاقاني آري درمکه و منا ميآموزي که چه بگويي چه نگويي، درکدام مسيرسعي کني، که را تاييد کني وکه را تکذيب، چه چيز را قرباني کني، چه چيز يا چه کس را عزيز داري و مطلوب تو چه باشد تا از غير او دل بکني  و نتيجه چنين مي شود، آنان که با پاي دل (نه پادرگل) به حرم حضرت دوست مشرف شدند شرافت آن را يافتند تا در محرم به ديدار معشوق مفتخر شوند آنان که در حرم درس راخوب آموختند در محرم محرم رازگشتند و از اسرار غيب آگاه وخلقت زميني را فديه آزادي براي نشئه ديگر نمودند و با کلام (...عميت عين لا تراک عليها رقيبا و خسرت صفقه عبد� لم تجعل له من حبک نصيبا... خدايا کور باد چشمي که تو را نمي بيند با آنکه هميشه تو مراقب و همنشين او هستي و در زيان باد بنده اي که نصيبي از عشق و محبتت نيافت دعاي عرفه امام حسين) جان پاک به افلاک بردند و بازماندگانشان زمين و زمان را برلاشخوران قدرتمدارو...

تنگ نمودندآنان قرآن شيفتگان وعالمان عامل و فهم کنندگان(تلک الايام نداولها بين  الناس و ليعلم الله الذين �امنوا و يتخذ منکم شهدا�  و الله لا يحب الظالمين: اين روزها (شکست وپيروزي) را در ميان مردم مي گردانيم تا خدا، افرادي را که ايمان آورده اند، بشناساند و خداوند از ميان شما، شاهداني بگيرد. و خدا ظالمان را دوست نمي دارد140آل عمران)         

آنان نه مقهور قدرتند نه مسحور ثروت زيرا (فرحين بما آتاهم الله من فضله و يستبشرون بالذين لم يلحقوا بهم من خلفهم الا خوف عليهم و لا هم يحزنون آنها بخاطر نعمتهاي فراواني که خداوند از فضل خود به ايشان بخشيده است، خوشحالند و به خاطر کساني که هنوز به آنها ملحق نشده اند ]مجاهدان و شهيدان آينده [، خوش وقتند (زيرا مقامات برجسته آنها را در آن جهان مي بينند و مي دانند) که نه ترسي بر آنهاست و نه غمي خواهند داشت. آل عمران: 170 ) واين کلام را ازعمق جان دريافته اند (لکيلا تاسوا علي  ما فاتکم و لا تفرحوا بما آتاکم و الله لا يحب کل مختال� فخور� اين بخاطر آن است که براي آنچه از دست داده ايد تاسف نخوريد و به آنچه به شما داده است دلبسته و شادمان نباشيد و خداوند هيچ متکبر فخرفروشي را دوست ندارد! (الحديد: 23 ) و زماني که دربارگاه ظلم و جنايت، ابن زياد براي تحقير به خانم زينب گفت: کار خدا را نسبت به برادر و اهل بيتت چگونه ديدي؟ مظهرصبرواستقامت فرمود: ما رايت الا جميلا من جز خير و زيبايي چيزي نديدم        اللهوف ص 160    وضو ناکرده احرام طواف کعبه مي بندد خداجويي که دست خويش از دنيا نمي شويد صائب  خلاصه کلام: سخن امام آزادگان و چراغ راه آزاد انديشان   ا لا ترون ان الحق لا يعمل به و ان الباطل لا يتناهي عنه ليرغب المومن في لقا� الله محقا فاني لا اري الموت الا سعاده و لا الحياه مع الظالمين الا برما ان الناس عبيد الدنيا و الدين لعق علي السنتهم يحوطونه ما درت معايشهم فاذا محصوا بالبلا� قل الديانون آيا نمي بينيد که به حق عمل نمي شود و از باطل دست برنمي دارند؟! به طوري که مومن حق دارد که به مرگ و ديدار خدا مشتاق باشد. به راستي، من چنين مرگي را جز سعادت و زندگي در کنار ظالمان را جز هلاکت نميدانم! همانا مردم دنيا پرستند ودين ازسر زبان آنها فراتر نمي رود ودين را تا آنجا که زندگي  شان را رو به راه سازد و بچرخاند پيروي مي کنند و چون در بوته آزمايش گرفتار شوند دينداران اندک اند (تحف العقول ص: 245)                                                                                                                                                           وبه شاگردان وامانده آموزشگاه ذيحجه بازگوييد که تنها گريستن درمحرم علاج کارنيست توبه کنيد و براي جبران گذشته و آموختن عمل صالح به کاروان اسيران آزادي بخش صفر براي ادامه سفر بپيونديد که بعد از صفر، پايان سفراست واز کاروان ماندگان به ذلت وننگ روزمرگي گرفتار خواهند بود که چه بد عاقبتي است.

در طريق عشقبازي امن و آسايش بلاست                           

ريش بادآن دل که با درد تو خواهد مرهمي

اهل کام ونازرادرکوي رندي راه نيست                            

ره روي بايد جهان سوزي نه خامي بي غمي

آدمي درعالم خاکي نمي آيد به دست                                

عالمي ديگر ببايد ساخت و از نو آدمي       

حضرت حافظ

والسلام من التبع الهدي