معنی زندگی

استاد و فیلسوفی یونانی با این پرسش به سخنرانی خود خاتمه داد �آیا کسی سوالی دارد؟� رابرت فولگام نویسنده مشهور در میان حضار بود و پرسید: جناب آقای دکتر پاپادروس �معنی زندگی� چیست؟ فولگام نقل می کند:همه حضار خندیدند. پاپادروس مردم رابه سکوت دعوت کرد. سپس کیف بغلی خود را از جیبش درآورد. داخل آن را گشت و آینه گرد و کوچکی را بیرون آورد و گفت:موقعی که بچه بودم جنگ بود.ما بسیار فقیر بودیم و در یک روستای دور افتاده زندگی می کردیم. روزی در کنار جاده چند تکه آینه شکسته از لاشه یک موتور سیکلت آلمانی پیدا کردم.بزرگترین تکه آن را برداشتم و با ساییدن آن به سنگ گردش کردم. همین آینه ای که حالا در دست من است و ملاحظه می کنید. سپس به منزله یک اسباب بازی شروع کردم به بازی با آن و بازتاباندن نور خورشید به هر سوراخ و سنبه و هر درز و شکاف کمد و صندوق خانه و کلا تاریک ترین جاهایی که نور خورشید به آنها نمی رسید. از اینکه به کمک این آینه می توانستم ظلمانی ترین نقاط دنیا را نورانی کنم به قدری شیفته و مجذوب شده بودم که وصفش مشکل است. در واقع بازتاباندن نور به تاریکترین نقاط اطرافم بدل به بازی روزانه من شده بود.آینه را نگه داشتم و در دوران بعدی زندگی نیز هر وقت که بیکار می شدم آن را از جیبم در می آًًوردم و به بازی همیشگی خود ادامه می دادم. بزرگ که شدم دریافتم این کار یک بازی کودکانه نبود بلکه استعاره ای بر کارهایی بود که به احتمال زیاد می توانم با زندگی خود انجام دهم. بعدها دریافتم که�من خود نور یا منبع آن نیستم بلکه نور و به عبارت دیگر حقیقت درک ودانش جایی دیگر است وفقط در صورتی تاریک ترین نقاط عالم را نورانی خواهد کرد که من بازتابش دهم� من تکه ای از آینه هستم که از طرح و شکل واقعی آن اطلاع چندان درستی ندارم با وجود این هر چه که هستم می توانم نور را به تاریک ترین نقاط عالم به سیاه ترین نقاط قلوب انسان ها منعکس کنم و سبب تغییر بعضی چیزها در برخی از انسان ها شوم. شاید دیگران نیز متوجه اینکار شوند و همین کار را انجام دهند.این دقیقا همان چیزی است که به دنبال آن هستم. � این معنی زندگی من است � سپس پاپادروس آینه را به دقت دوباره برسر دست گرفت وبه کمک ستونی از نور آفتاب که از پنجره به داخل سالن می تابید پرتوی از آن را به صورتم و به دستهایم که روی بازوی صندلی به هم گره خورده بودند تاباند. به جایی که تاریک و ظلماتی است نور ببریم. به جایی که امید نیست امید و در نور خدایی گام برداریم.