بازم ببار ای آسمون
شاید منم گریه کنم
بغض سکوت و بشکنم
اشکمو به تو هدیه کنم
نگاه نکن که ساکتم
دلم اسیر سایه هاست
نگاه خسته مو ببین
که لبریز از گلایه هاست
کویر خشک گونه ام
اشکی به روی خود ندید
هیچکی کلامی نشنید
یه عمره غم تو دلم نشسته
بیرون نمیره لبای بی خنده
من تو حسرت و غم میمیره
رفت و منو تنها گذاشت
تو میگی بر می گرده؟
اون روزا و شبا
یه عمریه منو به بازی میگیرن
ستاره های نقره ای
تو دست ابرا اسیرن
ای آسمون تو هم ببار
شاید یه کم سبک بشی
دشتای سبز تو حسرتت
یه عمریه که باریدن بازم
ببار ای آسمون دل از خودت خسته تره
از این کویر لعنتی کی منو میبره خونه؟
حق نشر ©1405- 1382 گوهردشت (اولین شبکه اجتماعی ایران - گگلی) — تمامی حقوق محفوظ است
طراحی و مهندسیشده توسط دکتر محمد حجاریان
تمامی معماری پلتفرم، توسعه نرمافزار، برنامهنویسی، طراحی گرافیکی، الگوریتمهای نوآورانه این سامانه، بهطور کامل و انحصاری توسط دکتر محمد حجاریان طراحی، توسعه و مهندسی شدهاند
گوهردشت — شبکه اجتماعی برای دوستیابی، مکالمه واقعی، همدم یابی هوش مصنوعی و ارتباط انسانی پایدار.