شعر
بمان در کنارم که با وجودت به من آرامش می بخشی ... که گر ز پیشم روی جان و روحم را با خود می بری... بمان که با بودنت جان تازه برگیرم ..... بمان که شاید با بودن به او نزدیک شوم که مرا از دست برگیرد و به سوی خود کشد... جانم بگیرد برای خود ولی،مرا از خود نراند که بی بودنش ز عالم هیچ نیست مگر که او بخواهد
یکشنبه 10 بهمن 1389 - 9:18:47 AM