اموخته هایم را تو بیاموز

آموخته ا م�� بهترین کلاس درس دنیا کلاسی است که زیر پای پیر ترین فرد دنیاست. آ‌موخته ام �� وقتی که عاشق هستید عشق شما در ظاهر نیز نمایان می شود. آموخته ام �� تنها کسی که مرا در زندگی شاد می کند کسی است که به من می گوید : تو مرا . شاد کردی . آموخته ا م� داشتن کودکی که در آغوش شما به خواب رفته زیباترین حسی است که در دنیا وجود دارد . آموخته ام �� که هرگز نباید به هدیه ای از طرف کودکی ( نه ) گفت . آموخته ام �� که همیشه برای کسی که به هیچ عنوان قادر به کمک کردنش نیستم دعا کنم . آموخته ا م...� که مهم نیست که زندگی تا چه حد از شما جدی بودن را انتظار دارد ،‌ همه ما احتیاج به دوستی داریم که لحظه ای با وی به دور از جدی بودن باشیم . آموخته ام �� که زندگی مثل یک دستمال لوله ای است هر چه به انتهایش نزدیکتر می شویم سریعتر حرکت می کند . آموخته ام �� که پول شخصیت نمی خرد . آموخته ام �� که تنها اتفاقات کوچک روزانه است که زندگی را تماشایی می کند آموخته ام �� که چشم پوشی از حقایق آنها را تغییر نمی دهد . آموخته ام �� که این عشق است که زخمها را شفا می دهد نه زمان . آموخته ام �� که وقتی با کسی روبرو می شویم انتظار لبخندی از سوی ما را دارد . آموخته ام.......که هیچ کس در نظر ما کامل نیست تا زمانی که عاشق بشویم. آموخته ام �� که زندگی دشوار است اما من از او سخت ترم.. آموخته ا م�� که فرصتها هیچگاه از بین نمی روند ،‌ بلکه شخص دیگری فرصت از دست داده ما را تصاحب خواهد کرد. آموخته ام �� که لبخند ارزانترین راهی است که می شود با آن نگاه را وسعت داد. آموخته ام �� که نمی توانم احساسم را انتخاب کنم اما می توانم نحوه بر خورد با آنرا انتخاب کنم. آموخته ام �� که گاهی تمام چیزهایی که یک نفر می خواهد فقط دستی است برای گرفتن دست اوست و قلبی است برای فهمیدن وی. اموخته ام ..... که خداوند همه چیز را در یک روز نیافرید. پس دلیلی ندارد که من بیندیشم که می توانم همه چیزرا در یک روز به دست بیاورم. آموخته ام که زندگی سناریویی ست که من می توانم با ایفای ماهرانه و زیبای نقش خود اثری با شکوه وماندگار از خود در ذهن زمان باقی بگذارم. آموخته ام که زندگی را از طبیعت یاد بگیرم ؛ چون بید متواضع باشم؛ چون سرو راست قامت، چون صنوبر صبور؛ چون بلوط مقاوم، چون رود روان، چون خورشید با سخاوت، چون ابر باکرامت، چون کوه استوار، چون اقیانوس آرام و چون مهتاب روشنی بخش باشم. و بلاخره آموخته ام معنی زندگی و امید به آینده در جلوه های دنیائی آن نیست بلکه به شکوه انتظاری ست که قلبم را تسخیرکرد و آموخته ام در روزگاری که خنده ی مردم از زمین خوردن توست برخیز تابگریند....