وصف علی (ع)

مصرع ناقض من  کاش که کامل می شد

شعر در وصف تو ، از سوی تو نازل می شد

واژه در شاٌن تو  شرمنده که همراهم نیست

شعر در دست من آنگونه که می خواهم نیست

من که دنبال تو حیران توام می دانم

نه فقط من که در این دایره سرگردانم

همه عالم و آدم به تو می اندیشد

شک ندارم که خدا هم به تو می اندیشد

در زمین هستی و  آنسوتر از افلاک توئی

علت خلق زمین ای پدر خاک توئی

کعبه از راز جهان ، راز خدا اگاه است

راز ایجاد خدا نقطه بسم الله است

کعبه بر سینه خود نام تو ای مرد نوشت

قلم خواجه شیراز کم آورد نوشت

ناگهان پرده برانداخته ای یعنی چه؟

مست از خانه برون تاخته ای یعنی چه ؟

راز خلقت همه پنهان شده در عین علی است

و علی عین خدا هست و خدا عین علی

روز و شب از تو قضا از تو قدر می گوید

ها علی و البشر و الکیف بشر می گوید

ها علی و بشر و کیف بشر ، رب هو فیه تجلی و ظهر

با وجود تو خدائی خدا تکمیل است

زیر دین نگه ات گردن جبرائیل است

عشق از  هر که به چشمان تو محتاج تر است

چون ز معراج خدا چشم تو معراج تر است

دم به دم عمر تو تلویح خدا بود علـــــــــی

رقص شمشیر تو تفریح خدا بود علـــــــــــی

ها علی و بشر و کیف بشر ، رب هو فیه تجلی و ظهر

وای اگر تیغ دو دم را به کمر می بستی

وای اگر پارچه زرد به سر می بستی

در هوا تیغ دو دم نعرعه هو هو می زد

نعره حیدری عینک فی الروح می زد

بار دیگر سپر و تیغ و علم را بردار

پا در این معرکه بگذار عدم را بردار

راز خلقت همه پنهان شده در عین علی است

کهکشان ها نخی از  وصله نعلین علی است

دم به دم عمر تو تلویح خدا بود علـــــــــــــــــــــــــــــــــــی

رقص شمشیر تو تفریح خدا بود علـــــــــــــــــــــــــــــــی

لا فتی الا علـــــــــی ، لا سیف الا ذوالفقار