be name nushin

خاکسپاری خطای دوستانت بساز برای داشتن چیزی که تا به حال نداشتی کسی باش که تا به حال نبودی هرگاه شادم یاد تو غمگینیم می کند. هرگاه غمگینیم یاد تو شادم می کند پس هر دو را دوست دارم چون حکایت از تو می کند� غم هایت را بر روی شن بنویس تا باد آن را با خود ببرد شادیهایت را بر روی سنگ بنویس تا برای همیشه باقی بماند� داشتم اشک هایم را روی نامه ای عاشقانه با قطره چکان جعل می کردم ، خاطرم آمد شاید دلتنگ خنده هایم باشی ببخش اگر این روز ها عشق با گریستن اثبات می شود � عشق درد سری است که باید برای فراموش کردن ان عشق تازه ای را پیدا کرد چشم هایت وقتی دروغ می گویی زیبا تر می شوند اگر می خواهی زیبا ترین باشی همیشه به من بگو دوستت دارم �. خودت را از کسی پس نگیر شاید این تنها چیزی باشد که او دارد وقتی که می گویی دوستت دارم خوب به این جمله فکر کن شاید نوری را روشن کنی که به با خاموش کردن آن ، به خاموش شدن او ختم شود � ای کاش گل باغ بهارت بودم اندرقفس عشق هزارت بودم ای کاش به هر سو که نظر می کردی من مردمک چشم خمارت بودم� بی خبر از همدیگر آسودن چه سود. بر مزار مردگان خویش نالیدن چه سود زنده را باید به فریادش رسید ورنه بر سنگ مزارش آب پاشیدن چه سود عشق مثله پنیر میمونه، زیادش آدمو خنگ میکنه، نرمالش فقط تا یک ساعت آدمو سیر نگه میداره، هیچ کس هم بدونه پنیر نمرده . . . سیل دریا دیده هرگز بر نمی گردد به جوی نیست ممکن هر که عاشق شد دگر عاقل شود آن نیست که هرگز زمین نخوری، آنست که بعد از هر زمین خوردنی برخیزی� . قلب ها دریچه ی نفوذند و صادقانه نفوذ کردن پایدارترین مهمانی است � مثل آسمون که امیدش چند تا ستارست� دیدن برق نگاهت واسه من عمر دوبارست� بهترین ترانه رو من از چشمای تو می سازم� تو قمار زندگیمون تو نباشی من میبازم� با تو من مالک دنیام� بی خیال غربت غم بی خیال نور فردام� تو آن فرشته ای که وقتی در فصل بهار راه می روی برگ درختان انتظار پائیز را می کشند تا جای پاهایت را بوسه بزنند� کاش می شد قلب ما از یاس بود تک تک گلبرگ آن احساس بود پاک و سبز و ساده و بی ادعا کاش می شد بهتر از الماس بود کاش می شد عشق را تفسیر کرد عاشقی را با محبت سیرکرد . می دونست دلم اسیره ولی رفت . می دونست گریم میگیره ولی رفت . می دونست تنهایی سخته می دونست می تونست باهام بمونه نتونست . می دونست دلم شکسته ولی رفت . غم اون توو دل نشسته ولی رفت حق داری دلگیر شوی ! وقتی پاسخی از من نمی رسد. مرا ببخش ای دوست گاهی زندگی سخت می شود.. آنروز هوا هوای بی صبری شد . خورشید اسیر ظلمت جبری شد روزی که دلم هوای باریدن داشت تا آه کشیدم آسمان ابری شد تو به پاکی عقیقی . مثل دریاها عمیقی مثل گریه مرحم زخم مثل تنهایی رفیقی در پاسخ نامه ام گل یخ دادی هربار مرا وعده دوزخ دادی یک بار برو کلاس خیاطی عشق شاید که خدا کرد و به ما نخ دادی لحظه ها در پی هم می گذرند و میان آنها تو فقط می مانی . لحظه ای با من باش تا ابد در دل من مهمانی آنچه که هستی هدیه خداوند به توست و آنچه خواهی شد هدیه تو به خداوند است ، پس بی نظیر باش . . . خاطرات ناقوس هایی هستند که در ایام فراموشی به صدا در می آیند� اگر خداوند آرزویی را در دل تو انداخت , بدان که توانایی رسیدن به آنرا در تو دیده است� آب و هوای چشمات چیزی مثل کویره, هر کس اسیرش بشه بدون شک میمیره غرور هدیه شیطان است و عشق هدیه خداوند و ما هدیه شیطان را به هم می دهیم ولی هدیه خداوند را از یکدیگر پنهان می کنیم عاشق هرکس شدم او شد نصیب دیگری *دل به هرکس دادم او هم زد به قلبم خنجری* من سخاوت دیده ام دل را به هرکس می دهم *شرم دارم پس بگیرم آنچه را بخشیده ام فقط او را صدا کردم نیامد/ تمام شب دعا کردم نیامد/ به من گفت باید با وفا بود / به عهدش هم وفا کردم نیامد ای مهربانم، ازین پس هرشب سراغت را از ماه می گیرم و هر روز به خورشید می سپارمت تا مبادا به سایه غم گرفتار شوی تا که بودیم کسی کشت مارا غم بی هم نفسی تا که خفتیم همه بیدار شدند تا که مردیم همه یار شدند قدر آن شیشه بدانید تا هست نه در آن موقع که افتاد و شکست