خاطرات کودکی زیبا ترند یادگاران کهن مانا ترند

درسهای سال اول ساده بود آّب را بابا به سارا داده بود

درس پند آموز روباه و خروس روبه مکار و دزد و چاپلوس

روز مهمانی کوکب خانم است سفره پرازبوی نان گندم است

کاکلی گنجشککی با هوش بود فیل نادانی برایش موش بود

با وجود سوز و سرمایی شدید ریزعلی پیراهن از تن میدرید

تا درون نیمکت جا میشدیم ما پر از تصمیم کبری میشدیم

پاکن هایی ز پاکی داشتیم یک تراش سرخ لاکی داشتیم

کیفمان چفتی به رنگ زرد داشت دوشمان از حلقه هایش درد داشت

گرمی دستانمان از آه بود رنگ دفترها به رنگ کاه بود

مانده در گوشم صدایی چون تگرگ خش خش جاروی با پا روی برگ

همکلاسیهای من یادم کنید باز هم در کوچه فریادم کنید

همکلاسیهای درد و رنج وکار بچه های جامه های وصله دار

بچه های دکه سیگار سرد کودکان کوچک اما مرد مرد

کاش هرگز زنگ تفریحی نبود جمع بودن بود و تفریقی نبود

کاش می شد بازکوچک می شدیم لا اقل یک روز کودک میشدیم

یاد آن آموزگار ساده پوش یاد آن گچها که بودش روی دوش