اره واقعا

khayli khob va ali bod bazam banavis mamnon

یک تکه ابر بودم

در آسمان آبی

رو آفتاب نشستم

آسوده تر بخوابی

اما تو خواب نداشتی

از دست درد و غصه

غم هاتو می نوشتی

شد یک کتاب قصه

حرفاتو میشنیدم

وقتی که می نوشتی

بر غصه هات میگفتم

ای وای چه سرنوشتی

غم غصه هات تو قلبم

جا کرد و بغض نمودم

در دل پناهش دادم

هرآنچه می شنودم

کم کم زدست دردهات

گشتم یک ابرتیره

بغضم سکوت و بشکست

آخر زدم به گریه

باران شدم چکیدم

از آسمان آبی

باران ندیده بودی

در روز آفتابی

//////////////"غریب" 92/03/17

vaghean     akse  nazi  gozashti    ....besiyar  zibast

بوسه یعنی وصله ی شیرین دو لب... بوسه یعنی مستی از عشق... بوسه یعنی دل دادگی... از شب . از دیوانگی... بوسه یعنی حس خوبه طعم عشق... طعم شیرینی به رنگ سادگی... بوسه یعنی آغازی برای ما شدن... لحظه ی با دلبری تنها شدن... بوسه سرفصله کتاب عاشقی... بوسه رمز وارد دلها شدن... بوسه آتش می زند بر جسم و جان... بوسه یعنی عشق من با من بمان

salam khobi    .......??

ghashang   hastesh   ,,,va     jaleb   bod

شب برای چیدن ستاره های قلبت خواهم آمد. بیدار باش من با سبدی پر از بوسه میآیم و آن را قبل از چیدن روی گونه هایت می کارم تابدانی ای خوبم دوستت دارم................................

وقتی دلت میگیره

وقتی دلت اواره میشه

وقتی هیچ سربناهی نداری

وقتی احساس میگنی تو هفت اسمون یه ستاره نداری

وقتی چشات براز اشکه ویه شونه مهربون برای گریه کردن نداری

وقتی چشاتومیبندی ومرگ رو آرزو میکنی

اونوقت به دلت نگاه کن . به خودت . به گذشته ات وبه اتفاقها و عواملی که باعث این اتفاق شده اند نگاه کن

سعی کن حکمت زندگیت رو بفهمی 

ببین در عوض چیزهایی که از دست داده ای چی بدست اوردی ؟

اگرتونستی چیزهایی روکه بدست اوردی. وببینی و بفهمی و درک کنی انوقت تو برنده ای حتی اگر به ظاهر بزرگترین شکست رو تجربه کرده باشی

چون باچیزهای که بدست اوردی میتونی آیندت رو با بایه های محکمتربنا کنی

واگر چیزی بیدانکردی وهمه چیزرو ازدست رفته دیدی بدون که توهم گذاشته ات رو باختی وهم ایندت رو چون این حادثه بازهم تکرار خواهد شد وتو بازهم شکست خواهی خورد و باز هم ارزوی مرگ خواهی کرد

دوست عزیز درد انسان رو قویتر میکنه

امیدوارم تو زندگیت دیگه این احساس رو تجربه نکنی

are man khile dos daram ama hichvaght emiyadvaghti miyad ke kamelan viran beshi onvaghtam darde khodesh mikhore shayad aslan khoda nist faghat eda dare khodast

دوست مشمار آن که در نعمت زند
لاف یاری و برادر خواندگی
دوست آن دانم که گیرد دست دوست
در پریشان حالی و درماندگی

ای دوست مـرا بــه حال ِ خـود بـاز گذار
با خلـوتِ من تو را چکار اســت ، چکار؟
بگذار به دردِ خویــش بــاشم مشغــول
بیــزارم از این جمـــع دروغــین ، بیـــزار

خانه ی دوست کجاست؟
در فلق بود که پرسید سوار
اسمان مکثی کرد
رهگذر شاخه ی نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید
وبه انگشت نشان داد سپیداری و گفت
نرسیده به درخت
کوچه باغی است که از خواب خدا سبز از تر است
ودر آن عشق به اندازه ی پرهای صداقت ابی است
می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ ،سربه در می ارد
پس به سمت گل تنهایی می پیچی
دو قدم مانده به گل
پای فواره ی جاوید اساطیر زمین می مانی
وترا ترسی شفاف فرا می گیرد
در صمیمیت سیال فضا، خش خشی می شنوی
کودکی می بینی
رفته از کاج بلندی بالا،جوجه بردارد از لانه ی نور
واز او می پرسی
خانه ی دوست کجاست؟ 

hamash ye khat ino hadeaghal 3ya4khatesh mikardi 10begiri vaaaaaaaaala

سلام

کجا ببره بهشت؟باگناهایی که دانسته و ندانسته مرتکب می شیم؟ایکاش می شد مارو جای خوب ببره اگر می شد چی می شد