لیلای من

توآرزو ی آخری

تو چشم تو یه حادثه ست که از ستاره سر تره
نجابتی تو چشماته که آبرومو میخره

خاطره هام مال خودم تموم شعرام مال تو
اگه بری تو قصه ها بازم میام سراغ تو

واسه چشمات پره شعرم تو دلیل قصه هامی
هر نفس هم نفس تو مث غم توی صدامی

نازکم از تو نوشتم گل من ترانه ای تو
مث تنهایی عاشق پر عاشقانه ای تو

منو ببر به شهر عشق گلایه ها تو خط بزن
توآرزو ی آخری

اگه پر از مصیبتی غماتو هدیه کن به من

تو ابروی دیگری

یه نیمه جون زخمیم بیا بیا نفس بده
نفس تویی هوا تویی

داغ چشاتو وا کن و ستاره هامو پس بده
که مالک صدام تویی

توآبرومو می خری

یه نیمه جون زخمیم بیا بیا نفس بده
نفس تویی هوا تویی

داغ چشاتو وا کنو ستاره هامو پس بده
که مالک صدام تویی

 

حقیقت تلخه

به دستان دروغین محبت               گلی دیدم شبیه رازقی بود

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران            رفتم از کوی تو لیکن عقب سرنگران

ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی             تو بمان و دگران وای به حال دگران

رفته چون مه به محاقم که نشانم ندهند            هر چه آفاق بجویند کران تا به کران

میروم تا که به صاحبنظری بازرسم                    محرم ما نبود دیده کوته نظران

دل چون آینه اهل صفا می شکنند                 که ز خود بی خبرند این ز خدا بیخبران

دل من دار که در زلف شکن در شکنت              یادگاریست ز سر حلقه شوریده سران

گل این باغ بجز حسرت و داغم نفزود                 لاله رویا تو ببخشای به خونین جگران

ره بیداد گران بخت من آموخت ترا               ورنه دانم تو کجا و ره بیداد گران

سهل باشد همه بگذاشتن و بگذشتن                کاین بود عاقبت کار جهان گذران

شهریارا غم آوارگی و دربدری  

شورها در دلم انگیخته چون نوسفران

لیلای من،

کنار سیب و رازقی نشسته عطر عاشقی
من از تبار خستگی بی خبر از دلبستگی ، عاشقم

ابر شدم صدا شدی، شاه شدم گدا شدی، شعر شدم قلم شدی، عشق شدم تو غم شدی
لیلای من، دریای من آسوده در رویای من این لحظه در هوای تو گمشده در صدای تو

من عاشقم مجنون تو گمگشته در بارون تو

مجنون لیلی بی خبر در کوچه های در به در
مست و پریشون و خراب هر آرزو نقش بر آب شاید که روزی عاقبت آروم بگیرد در دلت

کنار هر ستاره ای نشسته ابر پاره ای
من از تبار سادگی بی خبر از دلدادگی، عاشقم

ماه شدم ابر شدی،اشک شدم صبر شدی،برف شدم آب شدی، قصه شدم خواب شدی

لیلای من، دریای من آسوده در رویای من این لحظه در هوای تو گمشده در صدای تو

من عاشقم مجنون تو گمگشته در بارون تو

مجنون لیلی بی خبر در کوچه های در به در
مست و پریشون و خراب هر آرزو نقش بر آب شاید که روزی عاقبت آروم بگیرد در دلت