قلب شیشه ای

روزی خدا همه فرشته هاشو جمع کرد و گفت می خوام واسه خودم روی زمین جانشین بذارم ولی نه از جنس شما و نه از جنس جن و پری . می خوام یه چیزی درست کنم که جسمش از این خاک خوش بو باشه و از روح خودم در او بدمم.

خدا قبل از اینکه آدمارو خلق کنه به اندازه همشون قلب درست کرد.این قلبها از جنس های مختلفی بودن:چوبی,سنگی,پلاستیکی...و قشنگترین و نادرترین قلبها قلبهای شیشه ای بودن این قلبهای شیشه ای خیلی حساس و شکننده بودن به خاطر همین خدا اینا رو گذاشت یه گوشه و چندتا از مهربونترین فرشته هاشو برای مواظبت از این قلبای شیشه ای انتخاب کرد. خدا این قلبهای شیشه ای رو خیلی دوست داشت و اونارو گذاشته بود برای بهترین آدمهابرای دوست داشتنی ترین آدمها. برای محبوبترن آدمها.برای کسایی که مثل اون فرشتهای مهربون لیاقت نگهداری از این قلبهای شیشه ای رو داشتن.

خلاصه خدا مشغول خلقت آدما بود و فرشته ها مشغول مواظبت از این قلبهای شیشه اینقدر فرشته ها دور و بر این قلبهای شیشه ای پرسه می زدن و نوازششون می کردن که دیگه این قلب ها بوی فرشته ها رو گرفته بودن خلق و خوی فرشته ها رو گرفته بودن.

تا اینکه یه روز نوبت تقسیم قلبها بین آدما شد و خدا به بعضیها قلب چوبی داد به بعضیها قلب سنگی بعضیها هم قلب پلاستیکی و به آدمای فرشته خو و مهربون از اون قلبهای شیشه ای خوشگل داد. و به او گفت اینو تو حصار سینه ات نگهدار و راحت به دست کسی نسپار قلبتو فقط می تونی به آدمایی بدی که مطمئن باشی مثل خودت قلب شیشه ای دارن و توان شکستن قلب تو رو ندارن.مبادا یه وقت قلبتو بدی به کسی که قلب خودش سنگیه،ممکنه بزنه بشکونتش و تو تا آخر عمر مجبوری تو حصار سینه ات به جای یه قلب شیشه ای خوشگل،خورده شیشه داشته باشی.اونایی هم که قلب چوبی یا پلاستیکی دارن طاقت گرمای اون محبتی که توی قلب شیشه ای تو هست رو نداشته باشن و ممنکه تو گرمای تو بسوزه و یا آب بشه و تغییر شکل بده.

خدا در آخر گفت:اون آدما اگه لیاقت داشتن خودم بهشون قلب شیشه ای می دادم.