به نام آنکه گر حکم کند همه محکومیم 

محبت شدیدی که سابقا نسبت به تو ابراز میکردم       

دروغی وبی اساس بود و درحقیقت نفرت من به تو

روز به روز بیشترمی شود و هر چقدر تورا بیشتر می شناسم

پستی تو در نظرم آشکارتر می گردد و

در قلب خود احساس می کنم که ناچار باید

از تو دور باشم وهیچگاه فکر نکرده و نخواهم کرد که

شریک در زندگی تو باشم زیرا ملاقاتهای که اخیرا من با تو کرده ام

طبیعت وذات نا مهربانت را نمایان ساخت و

بسیاری از اخلاق و صفات تو را به من شناساند و میدانم که

خشونت وتند خوی تو مرا بد بخت خواهد کرد و

اگر ازدواج ما سر بگیرد مسلما تمامی عمر خود را با تو

به پریشانی وبدبختی خواهم گذراند وبدون تو عمر خود را

در نهایت شادکامی خواهم گذراند و در نظر داشته باش که روح من

هیچگاه به تو عشق نخواهد ورزید و نفرت من وکینه من پیوسته

متوجه توست واین نکته که باید بخاطر داشته باشی وبدانی

آنچه را که گفتم شوخی نیست وبدان که

این نامه را از صمیم قلب می نویسم وچقدرناراحت میشوم که اگر

بازهم درصدد دوستی با من باشی وبا نفرت از تو میخواهم

از پاسخ دادن به این نامه خوداری کنی  زیرا نامه های تو سرا پا

تظاهر ودروغ است ونمی توان گفت که دارای لطف وصمیمیت

صفاو مهربانی است

عزیزم حالا اگر میخواهی به عشق واقعی من پی ببری
 این نامه را یک خط در میان بخوان