شتر سربازی روی ما هم نشست !

شتر سربازی روی ما هم نشست ! تا یه مدت نامعلومی نیستم . حال من بد نیست ، غم کم میخورم کم که نه، هر روز کم کم میخورم از این ناراحت نیستم که میخوام برم تو سختی و تحقیر و بشین پاشو و پامرغی و هزار کوفت و زهرمار دیگه ای که برای مرد شدن میگن پسر ها بهش نیاز دارن. از این ناراحتم که چراها رو نمیدونم : - چرا باید تو سرمون بزنم تا مرد شیم؟! - چرا باید بهترین دوران جوونیم رو با بیگاری بگذرونم؟! - چرا باید ۶ ماه علاف باشم تا جوابش بیاد و بعدش ۱۸ ماه دیگه علاف باشم؟! - چرا باید موقعیت های کاری و زندگیم رو از دست بدم به این دلیل که شرکت ما سرباز نمیگیره ؟! - چرا باید ۳ ماه تو خونه علاف باشم تا جوابش بیاد که کی برم خدمت و بعدش میگن ۳ ماه دیگه باید بری و کلا ۶ ماه از زندگیم رو هم از دست بدم؟ - چرا یه جوون باید "18 ماه" از عمر خود را در "زمانی" که برایش تعیین می شود، در "مکانی" که برایش تعیین می شود و به "کاری" که برایش تعیین می شود، بپردازد و تخطی از این اجبار هم محرومیت از بسیاری از حقوق اجتماعی را به دنبال دارد؟ - چرا باید هم ردیف ۱۰ کشور آفریقایی و عقب افتاده و جنگ زده ای باشیم که سربازی اجباری دارن ؟ - از همه مهمتر اینکه چرا تو این مملکت خراب شده ام ؟ من به ایرانی بودنم افتخار میکنم ولی از اینکه در این مملکتم ناراحتم . مملکتی که همه چیز رو باید به زور قبول کنیم تا یاد بگیریم که هر چی اینجا بهمون گفتم قبول کنیم و اعتراضی نکنیم! بگذریم .... قراره ۲ ماه جونیم اینطوری هدر بره و اسمش هم خدمت به مملکته :