تاريخچه موسيقي پاپ

تاريخچه موسيقي پاپ

--------------------------------------------------------------------------------

براي آشنا شدن با موسيقي پاپ بهتر است ابتدا توضيح کوتاهي درباره موسيقي مردم پسند يا Popular music بدهيم، موسيقي مردم پسند، به هرنوع سبک موسيقي گفته ميشود که در دسترس عامه مردم است و به شکل تجاري عرضه ميشود.
اين موسيقي نقطه مقابل موسيقي کلاسيک و موسيقي فولکلور(محلي) است به اين ترتيب که اولي در طول تاريخ همواره موسيقي طبقه برگزيده و روشنفکر جامعه بوده است و دومي، موسيقيي است که به طور تجاري عرضه نميشود. موسيقي مردم پسند گاهي به طور خلاصه موسيقي پاپ هم گفته ميشود اما موسيقي پاپ در اصل يکي از زيرشاخه هاي آن به شمار مي آيد.
       موسيقي پاپ
موسيقي پاپ، با وجود اينکه کاملا از موسيقي کلاسيک، موسيقي هنري يا art music و موسيقي فولک متمايز است، اما از آنجايي که اصطلاح پاپ شامل بسياري از قطعات موسيقي راک، هيپ هاپ، کانتري و راک اپرا را در بر ميگيرد، ميتوانيم بگوييم که موسيقي پاپ، تعريف دقيقي ندارد..
مشخصات موسيقي پاپ به عنوان يک زيرمجموعه
موسيقي پاپ معمولا به عنوان موسيقيي تعريف ميشود که به شکل تجاري تهيه ميشود يا هدف توليد آن سود مالي است. بنا به تعريف سايمون فريت Simon Frith، منتقد موسيقي و جامعه شناس متخصص موسيقي مردم پسند، موسيقي پاپ به عنوان يک صنعت شناخته ميشود نه هنر. البته اين موسيقي را ميتوان در حيطه بازار، ايدئولوژي، توليد و زيبايي شناسي هم معنا کرد. درواقع، "پاپ" طوري طراحي شده که براي همه جالب باشد و از هيچ جاي خاصي نيامده و قرار هم نيست سليقه خاصي را اعمال کند.
اين موسيقي در اثر هيچ آرزوي پرمعنا به وجود نيامده و تنها جاه طلبي سازندگان آن سود و پاداش مادي است و...با تعاريف موسيقايي، بسيار محافظه کارانه هم هست. موسيقي پاپ چيزي است که از بالا (کمپانيهاي ضبط صفحه، تهيه کنندگان راديويي و تبليغات چيها) تدارک ديده شده و از ميان مردم برنخواسته است. پاپ موسيقيي است که به طور حرفه اي تهيه و بسته بندي شده است و چيزي نيست که بتوان آنرا به سليقه خود تغيير داد و يا فرم آنرا تغيير داد.
به عبارت ديگر، موسيقي پاپ، نوعي موسيقي است که در دهه 50 آغاز شد و آنچه در اين مجموعه قرار ميگيرد معمولا براي گروه بزرگي از افراد جذاب است. با به وجود آمدن صفحه هاي پلاستيکي يا وينيل در دهه 30 تا ظهور کامپکت ديسک يا CD در دهه 80، موسيقي ضبط شده، نسبت به موسيقي زنده، بيش از پيش در دسترس قرار گرفت. ترانه هاي پاپ معمولا در 3 دقيقه اجرا ميشوند و در آنها از ملوديهايي استفاده ميشود که معمولا بسيار شنيدني بوده و عده بسياري را به خود جلب ميکنند.

مشخصه موسيقي پاپ يک عنصر ريتميک سنگين در زير است که معمولا توسط دستگاههاي تقويت کننده الکترونيک (amplifier) اجرا ميشود و ملودي اصلي بر اين ريتم غالب است. ترانه پاپ همچنين به ترانه هاي محبوبي که مردم به زمزمه و خواندن آن علاقه دارند نيز اطلاق ميشوند. موسيقي پاپ از نظر تجاري موفق است و سبک مورد علاقه ايستگاههاي راديويي است زيرا قابل دسترس بوده، راحت در ياد ميماند و مخاطبين زيادي را به خود جلب ميکند.

کنسرتهاي موسيقي پاپ گاهي بقدري تماشاگر بخود جذب مي کنند که اجراي آنها فقط در استاديومهاي بزرگ ورزشي امکان پذير است. .
تاريخچه موسيقي پاپ
موسيقي پاپ، از ميان گروههاي موسيقي سوئينگ دهه 30، بلوز شيکاگو و موسيقي کانتري ايالت تنسي به پا خواست. در دهه 50، خوانندگان روز کساني چون فرانک سيناترا (Frank Sinatra)، بابي دارين (Bobby Darin) و پگي لي (Peggy Lee) بودند.
در دهه 60، چهار عامل مهم موجب گسترش موسيقي پاپ شدند. يکي گروههاي دوواپ (DooWop) دخترانه مقيم نيويورک بودند که ترانه سرايان آنها مانند کارول کينگ (Carol King)، نيل دايموند و برت باکاراک (Burt Bacharach) در دهه 70 به شهرت فراواني رسيدند، در طرف ديگر تحولات موسيقي سول Soul بود که با ظهور آرتا فرانکلين (Aretha Franklin) برادران آيزلي (Isley brothers)، ري چارلز (Ray Charles) و همچنين خوانندگان موتاون (Motown) در ديترويت که استيوي واندر (Stevie Wonder)، سوپريمز (the Supremes) و ماروين گي (Marvin Gaye اولين کسي که کنترل هنري کار خود را در دست گرفت) از جمله مهمترين چهره هاي آن هستند و در نهايت گروه بيچ بويز (Beach Boys) که سبک خود را سبک موج سواري کاليفرنيايي (California Surf) ناميده بودند.
گيتار الکتريکي و لوازم تقويت صوتي (آمپلي فاير) نيز تاثير فراواني بر موسيقي مدرن گذاشتند. در دهه هاي 30 و 40، سازهاي تقويت شده براي رقابت با درجه صداي بالاي ارکسترهاي سوئينگ يک ابزار ضروري بودند. گيبسون اولين گيتار گيبسون لس پاول Gibson Les Paul را در سال 1952 به علاقمندان معرفي کرد. در دهه 60، مجموعه آواهاي قابل دسترس در گيتار الکتريکي با توليد يک جعبه افکت اصلاح و تعديل شد و يک پدال براي کنترل آن در مسير جعبه قرار گرفت که به پدال وا-وا wah-wah pedal معروف است.
در سال 1963 گروه بيتلز موسيقي پاپ را متحول کردند و طوري محبوب شدند که پنج ترانه پر فروش تمام چارتهاي آمريکا متعلق به بيتلز بود. پس از آن، کساني چون باب ديلن (Bob Dylan)، سايمون و گارفانکل (Simon and Garfunkle) و گروه بردز (Byrds)، که خوانندگان فولک بودند نيز به استفاده از سازهاي الکتريکي روي آوردند. بسياري از گروههاي موسيقي ديگر نيز اين مسير را دنبال کردند. در سال 1966، گروه بيتلز تصميم گرفتند که به جاي برگزاري برنامه هاي زنده، بيشتر بر روي کار استوديويي متمرکز شوند. با اتفاقاتي چون راهپيماييهاي معترضان به تبعيض نژاد، کندي و ويتنام، به نظر ميرسيد که زمان، زمان تحولات بزرگ در جامعه است.در 1967، گروه بيتلز البوم مشهور Sgt Peppers را منتشر کردند. تابستان عشق بود و دوران هيپي ها و راهپيماييهاي اعتراض آميز. ..
در دهه 70 گروه بيتلز از هم پاشيده شد و موسيقي پاپ در ميان صداها و آواهاي مختلف سرگردان شد. در اوايل دهه 70، خواننده / ترانه سرايان و پيروان سبک پاپ چارتها را تسخير کردند که در ميان آنها ميتوان از موسيقي ديسکوي BeeGees، آواي همراه با پيانو بيلي جوئل (Billy Joel) و التون جان (Elton John) و موسيقي کانتري Eagles گرفته تا موسيقي ملايم کارپنترز (Carpenters)، نيل دايموند و کارول کينگ نام برد. در اين ميان هنرمنداني با گرايش بيشتر به راک هم بودند که راد استوارت (Rod Stewart)، استيلي دن (Steely Dan) و فليت وود مک (Fleetwood Mac) از آن جمله اند. موسيقي راک هم با ظهور گروههايي چون لد زپلين (Led Zepplin)، پينک فلويد (Pink Floyd) و کويين (Queen)، در اين دوره به پيشرفت بزرگي دست يافت. موسيقي پاپ شاخه اي به نام ديسکو پيدا کرد که به شکل غير قابل وصفي محبوب شد و اولين ژانر از موسيقي بود که از موسيقي الکترونيک براي تبليغات و اجراهاي بزرگ استفاده کرد.

گروه پليس در سال 1977
دهه 80 به بعد
موسيقي پاپ دهه 80، شاهد ظهور گروههاي پانک-راک بود و گروهها و خواننده هاي شاخص اين دهه گروه Duran Duran، The Police، Culture Club و افرادي چون Phil Collins، Michael Jackson و Madonna بودند.
در دهه 90، عده اي سودجو که به دنبال موفقيت مالي بودند و اين فرمول بسيار برايشان کارساز بود، تصنيفهاي عاشقانه و افسانه اي با عنوان pop ballad، را به شيوه اي به شدت سطحي و سرهم بندي شده مورد استفاده قرار دادند. اين عده با دور هم جمع کردن گروهي از پسران يا دختران جوان و جذاب و خوش صدا، که همه به اجراي ترانه هاي مشابه ميپرداختند، دوره اي را به وجود آوردند که به نام عصر گروههاي پسر يا دختر ناميده ميشود. از ميان اين گروهها که به سرعت به اوج رسيده و با سرعتي بيشتر از ميان ميرفتند، ميتوان به گروههاي انگليسي Take That، West life و Spice girls و گروه هاي آمريکايي New kids on the block و Back street boys اشاره کرد. اما اين گروهها با تمام شهرتشان، تنها موجب از بين رفتن عمق ترانه هاي عاشقانه نسل جديد شدند.
در اوايل هزاره سوم، گروههاي پاپ / راک با ترانه هايي ساده براي شنيدن، به وجود آمد که Coldplay و Embrace از آن جمله اند. امروزه، طيف موسيقي پاپ با درهم تنيده شدن سبکهاي مختلف گسترده تر شده است. با اين وجود در طي چند سال اخير موسيقي راک، در محبوبيت نزد عموم مردم موفقتر بوده است و از طرفي با امکاناتي که به خاطر وجود اينترنت فراهم شده است، دسترسي به انواع موسيقي بيشتر است و مردم ميتوانند راحت تر سبک و موسيقي مورد علاقه خود را تشخيص داده و ترانه هاي خوانندگان محبوب خود را پيدا کنند. با اين وجود فروش آلبومهاي موسيقي در سال 2005 افزايش يافته و خواننده/ترانه سرايان و گروههاي راک چارتها را در تسخير خود درآورده اند. امروزه، هنرمندان عرصه موسيقي بيشتر از فروش آلبومها، بر روي درآمد حاصل از اجراهاي زنده حساب مبکنند و گروههاي راک از جايگاه خاصي در تمام فستيوالها و تورهاي موسيقي برخوردارند. .

منبع : هارموني