(♡˙چرا˙♡)

 این متن نه کپی شده و نه از منبعی تقلید!این متنیه که درک و بعدش نگارش شده.

زندگی یک هدیه از طرف پروردگاره به ما انسان ها و ما باید در هر شرایطی شکرگذارش باشیم 

زیرا قدرت تصمیم گیری که ما انسان ها را از دیگر موجودات زنده متمايز میکند اولین هدیه پروردگار بخشنده مان است و کفایت میکند  لحظه به لحظه از زندگى نغمه شکر گذاری از خداوند بخشنده و مهربان سر دهیم

.

بریم سر اصل مطلب :

در مسیر زندگی انسان محال است که چون و چرا راه نیندازد!

این چرا گفتن ها برای هر انسانی با مخاطب یا مخاطبان یا با خودش میتواند باشد.

.

اگر چرا گفتن را زیر ذربین بگذاریم و قدری به آن فکر کنیم در نگاه اول موضوع ساده ای به نظر می آید ولی "این سئوال که:((چرا)) انسان به دنبال جواب ((چرا ))هایی که از خودش میپرسد میرود؟"قدرى پیچیده میشود! ؟

.

(چرا من)) را سئوال کردن از خود تصور میکنیم و آن را چرا من مینامیم! بحث ما در واقع آن دسته از چرا گفتن هایی است که هر انسان داراى درک و فهم ازخود میپرسد.

به نظر من "((چرا من)) زمانی در مسیر درست و سازنده قرار میگیرد که علیه مسائل واقعی باشد و همچنين آن صورت مسئله یا کم و زیاد شده،نقص یا تغيير کرده باشد" مثلا:از  لوله شیر بجاى آب شربت شره کند!؟:) ؛)

اما ((چرا  من))را در مواقع دیگری هم بکار میبرند که این نوع سئوال از خود که در ادامه به آن میپردازیم مضر و مخرب زندگى فرد میشود.چرا که نه تنها باعث عصبانیت و حرص و جوش خوردن میشود حتی در فرد باعث بروز حس ناتوانی و ضعف وحقارت میشود زیرا بطور طبیعی انسان وقتی از مرحله چرا ودر نهایت باید به مرحله نتیجه گیری برسد و جواب را درک کند در غیر این صورت به این شرايط مبتلا میشود:

مثلاً:چرا خاله سغری قلبش درد میکند یا چرا داعش جنایت مرتکب میشود! ؟

در مواقعی هم چرا من شخصی تر میشود آنزمان که به کم و کاستی و فقدان خود نگرش پیدا میکنیم نه به تغيير و ضعفمان!💔💔💔چرا با مخاطب هم وقتی آلت دست دیوه بدذاته چشم و هم چشمی میشود مخرب اجتماع خانواده میشود.💔حالا به نظر شما باید به کدام حالت از چرا هایی که از خودمان میپرسیم توجه کنیم و دنبال جواب باشیم و به کدام حالت از چرا ها توجه نکنیم ودنبالش نرویم ؟