حیات

 روزی در آسمان ها در مقابل خلق جدید یا انسان که توسط خالق مطلق به انجام رسیده بود یکی از فرشتگان یا فرماندهان رده بالا که مورد لطف خالق مطلق بود سر به شورش گذاشت و از فرمان سر پیچی کرد شاید هم خالق مطلق خود چنین خواست که از فرمان سر پیچی کند به هر حال این فرشته

یا فرمانده چنین تصور کرد که او هم می تواند با قدرتی که از طرف خالق مطلق به او داده شده برای خودش فرمانروایی کند به همین دلیل مهلت خواست تا قدرتش را حفظ کند خالق مطلق تا روز موعود به او مهلت داد و او را از درگاه خود طرد نمود او گروهی را با خود هم آواز کرد و کینه آدم را به دل گرفت پس از

آن اعلام نمود که من با تمامی قدرت خود انسان را از مسیرش منحرف می کنم و کاری را انجام خواهیم داد تا انسان از فرامین خالق مطلق سر پیچی کند چون می دانست که انسان تنها موجودی است که حق انتخاب دارد و با ختیار کامل خلق شده است به عبارتی هم می تواند مسیر تقوا . عشق .محبت .

درستی . صداقت راطی کند و هم می تواند مسیر فسق . فجور . قتل .جنایت . حسادت .کینه .نفرت .دشمنی خونریزی و فساد را به پیماید در این هنگام آدم و حوا در بهشت قرار گرفته بودند طولی نکشید که توطئه شیطان در مورد آنها کارگر افتاد و دسیسه او کار خودش را کرد و آدم نیز از

فرمان سرپیچی کرد خالق مطلق از او توضیح خواست او عذر خواهی کرد و گفت جبران می کنم .اشتباه کردم خداوند عذر خواهی آنها را پذیرفت و گفت بایستی عملا ثابت کنید بنابراین خداوند تمامی بنی آدم را که در آسمانها بودند جمع آوری کرد و گفت با شما عهد می بندم آیا من پروردگار شما هستم به عبارت

دیگر یعنی تصدیق می کنید که من خالق مطلق و بالاترین فرمانروای شما هستم از فرمان من سرپیچی نخواهید کرد دستورات مرا اجرا خواهید کرد همه گفتند بلی "خداوند گفت به زمین بروید که با حرکت راه نمایان می شود

حیات تشبیه به مدرسه

ازنظر من انسان وارد این حیات و زندگی می شود تا یاد بگیرد و تربیت شود و آموزش ببیند تا بتواند وارد مرحله بعدی حیات شود یعنی به صورت مرحله ای جایگاه او بالا می رود تا به مقصد اصلی که اشرف مخلوقات است برسد جایی که تمام هستی و ملائک بر او سجده کنند و خداوند بر خود احسن گوید از آفرینش چنین موجودی از زمان تولد تا پایان آن را می توان به یک دوره آموزش تشبیه کرد که انسان وارد

دوره شکل گیری می شود که از زمان تولد تا سن ۵الی ۶ ساله گی می باشد و در این دوران تمامی احساسات و کارآیی او در حال شکل گیری می باشد و رفتار و کردار و پندار آن آموزگارانی که در این دوره این نوزاد را آموزش می دهند در روند شکل گیری این استعدادها بسیار مهم است یعنی اینکه بصورت صحیح و اصولی او را تربیت کنند و عشق و محبت را سرلوحه کارهای او قرار دهند بعدا وارد مقطع ابتدایی

می شود و یا به قول خودمان به دبستان می رود و در این مقطع استعدادها و مهارتها و احساسات او شکوفا می شوند و باید آنها را به صورت اصولی و منظم تنظیم نمود و جهت آموزش بیشتر آنها را راهنمایی کرد که این وظیفه آموزگاران و معلمان آن سرزمین است که هگر طبق تعهدات خود عمل کنند و درست راهنمایی نمایندانسان وارد مرحله بعدی یا مقطع راهنمایی می شود و در این مقطع باید

راهنمایی شود و راه های خوب و بد را به او نشان دهند و فواید و آسیب های آن را مشخص کنند باید ارزش ها و ضد ارزش ها را تشریح کنند تا او بتواند تصمیم گیری کند که کدام درست و کدام غلط است بعد از آن وارد مرحله ای می شود که تمامی چیزهایی را که یاد گرفته است را بصورت تجربه به کار ببرد و آنها را مورد آزمایش و تحریر قرار دهد تا درستی و نادرستی آن برایش اثبات شود و قدرت تصمیم گیری را

 تجربه نماید که در این زمان وجود راهنما نقش اساسی دارد و به همین ترتیب مراحل بعدی را پشت سر می گذارد تا به مقصد نهایی برسد حال بیاییم سراغ انسانهایی که در این دوران دانش آموزان موفقی و خوبی نبودند و تنبلی می کردند آنها از مسیر اصلی خارج می شوند و درگیر یک سری مسائل حاشیه ای می گردند که روز به روز از راه و مسیر اصلی دور می شوند تا یک زمانی که خسته می شوند و مدام

به اصرار و خواهش از خداوند بزرگ طلب فرصت می کنند تا به مسیر اصلی بازگردند مثل اینکه یک دانش آموز از معلم خود خواهش کند تا فرصت دوباره درس خواندن را به او بدهد خوب مسلما این فرصت با خواسته و اصرار او در اختیارش قرار می گیرد یعنی اینکه باید تلاش کند و تمامی مراحلی را که گفتیم طبق اصولش سپری نماید ولی متاسفانه باز تنبلی می کند و آن فرصت را از دست می دهد انسانی که

دانایی و دانش نداشته باشد نمی تواند در مسیر رشد وتکامل حرکت کند و متوقف می شود زیرا برای حرکت در این مسیر لازمه اش دانش ودانایی است پس می توان نتیجه گرفت که انسانها باید در حال آموزش و یادگیری باشند تا بتوانند زندگی راحت و آسوده ای را دراین مرحله حیات داشته باشند

                                               به امید رهایی انسانها از جهل و نادانی