1

يادمان باشد که زيباترين منش آدمي محبت اوست (کورش

ديگران را ببخش نه بخاطر اينکه سزاوار بخشش تواند، بلکه بخاطر اينکه تو سزوار آرامشي (کورش بزرگ

فرقى نمي كند گودال آب كوچكى باشى يا درياى بيكران... زلال كه باشى، آسمان در توست.

چقدر دير فهميديم كه زندگي همان روزهايي بود كه ما زود گذشتنش را آرزو مي كرديم

ميدوني وقتي خدا داشت بدرقه ات مي کرد بهت چي گفت ؟جايي که ميري مردمي داره که مي شکننت نکنه غصه بخوري من همه جا باهاتم . تو تنها نيستي . توکوله بارت عشق ميزارم که بگذري، قلب ميزارم که جا بدي، اشک ميدم که همراهيت کنه، ومرگ که بدوني برميگردي پيشم

طبیبان بر سر بالین من آهسته میگفتند که امشب تا سحر این عاشق دلخسته میمیرد ز هر جا بگذرد تابوت من غوغا بپا خیزد چه سنگین میرود این مرده از بس آرزو دارد

یک شبی مجنون نمازش را شکست

 بی وضو در کوچه ی لیلا نشست

 عشق ان شب مست مستش کرده بود

 فارغ از جام الستش کرده بود

 گفت:یا رب از چه خوارم کرده ای

 بر صلیب عشق دارم کرده ای

ای جام لیلا را به دستم داده ای وندر این بازی شکستم داده ای

 نشتر عشقش به جانم میزنی دردم از لیلاست آنم میزنی

 خسته ام زین عشق دل خونم مکن

 من که مجنونم تو مجنونم مکن

 مرد این بازیچه دیگر نیستم

 این تو و لیلای تو من نیستم

!!گفت اى ديوانه،ليلايت منم...

 در رگت پنهان و پيدايت منم...

 سالها با جورليلا ساختى...

من كنارت بودم ونشناختى...!