سخنانی از دکتر علی شریعتی

،با خود فکر می کنم چگونه است که ما در این سر دنیا عرق می ریزیم و وضعمان این است !و آنها در آن سر دنیا عرق می خورند و وضعشان آن است نمی دانم اشکال در نوع عرق است یا در نوع ریختن و خوردن

من رقص دختران هندی را بیشتر از نماز پدر و مادرم دوست دارم چون آنها از روی عشق می رقصند و اینها از روی عادت نماز می خوانند

خداوندا، به عوام ما علم ، به علماي ما مسئوليت، به مومنان ماروشن انديشي وبه روشنفکران ما دين، به متعصبين ما فهم ، به مردان ما شرف و به زنان ما شعور وبه پيران ما آگاهي و به جوانان ما هدف، وبه اساتيد ما عقيده و به دانشجويان ما نيز عقيده، به خفتگان ما بيداري و به بيداران ما اراده و به مبلغين ما حقيقت و به دين داران ما دين و به نويسندگان ما درک و به هنرمندان ما درد و به شاعران ما شعور و به نا اميدان ما اميد و به ضعيفان ما نيرو و به محافظه کاران ما جسارت و به مردگان ما حيات و به راکدان ما تکان وبه کوران ما نگاه و به خاموشان ما فرياد وبه حسودان ما شفا و به خودبينان ما انصاف و به فحاشان ما ادب و به همه مردم خود آگاهي و به ملت ما شايستگي نجات وعزت ببخش....خدايا عقيده مرا از عقده ام مصون بدار، رشد علم و آگاهي مرا از فضيلت احساس و اشراق محروم نکن، به من کمک کن تا بتوانم شکوه مني را که مي خواهم باشم ، قرباني مني که مي خواهند باشم نکنم. خدايا به من قدرت تحمل عقيده مخالف را ارزاني کن ،به من کمک کن تا هرگز نتوانم کوري را به بهانه آرامش تحمل کنم ، اي خداي بزرگ، به من توفيق تلاش در شکست، صبر در سختي،رفتن بي همراه ؛ کار بي پاداش ؛ فداکاري درسکوت ؛ مذهب بي عوام؛ عظمت بي نام ؛ خدمت بي نان؛دين منهاي قدرت،ايمان بي ريا؛ خوبي بي نمود؛ گستاخي بي خامي ؛ قناعت بي غرور؛عشق بي هوس؛ تنهايي در انبوه جمعيت ؛ ودوست داشتن بي آنکه دوست بداند؛ عطا کن . خدايا،به من زيستني ببخشا که در لحظه مرگ، بر بي ثمري اش حسرت نخورم، و مُردني عطا کن که بر بيهودگيش، سوگوار نباشم . بگذار تا آن را، خود انتخاب کنم، اما آنچنان که تو دوست مي داري