دوش دیدم با دل بی درد و غم دیوانه ای
پاره خشتی زیر سر در گوشه ی ویرانه ای
داشت ذکری نرم نرمک گوش دادم یک به یک
بیخودی با خود چنین میگفت خوش افسانه ای
به از این ازادی و تنهایی و دوری ز خلق
نی غم فرزند و زن دارم نه فکر خانه ای
گر نبودی شمع بین عاشقان شب تا سحر
نه خود ز سر تا پا میسوخت نی پروانه ای
بی خبر از کفر وایمان غافل ازخلد و جحیم
نی ره اندر مسجدی دارم نه در میخانه ای
این سخن اندر دهانش ماند و خوابش در ربود
همچون اون مستی که مدهوش افتد از پیمانه ای
حق نشر ©1405- 1382 گوهردشت (اولین شبکه اجتماعی ایران - گگلی) — تمامی حقوق محفوظ است
طراحی و مهندسیشده توسط دکتر محمد حجاریان
تمامی معماری پلتفرم، توسعه نرمافزار، برنامهنویسی، طراحی گرافیکی، الگوریتمهای نوآورانه این سامانه، بهطور کامل و انحصاری توسط دکتر محمد حجاریان طراحی، توسعه و مهندسی شدهاند
گوهردشت — شبکه اجتماعی برای دوستیابی، مکالمه واقعی، همدم یابی هوش مصنوعی و ارتباط انسانی پایدار.