وبازم همه از اوییم

 درود دوستان .......خداونداببخشایم /چه نادان و چه بی فکرم .نمیدانم چرا گاهی <<غافل میشوم از تو و یادم میرود تنها رفیق و مونس و یارم تویی تو.نه تنها من یقینا بسیارند بندگانی که زبس درگیر  ومشغولند بااین مشکلات روز واین دوران وبعضا آنچنان غرقند در مشکل زمان را برده اند از یاد مجال هرگز نمییابندکه با دوست وفادارو امینی چون تو یک آن همنشین گردند تو میدانی تمام راز دلهاراوآنانکه  همه روزها به یاد تو نمازخانند چه میخانندبرای چی برای کی ؟چه میخاهند چه میگویند .خداوندا چیزی که شود عادت وگاها  از روی اجبار. برای من نباشد لذتی در آن ..تو میدانی که در این سینه ام بسیار دردو حسرت و حرف هست که نتوانم بغیر تو به شخص دیگری گویم .زتو خاهم توانم ده که بتوانم ز کج طبعی این دوران زنامردی همنوعان تن و روحم مصون دارم وصبرم ده که با پندار و با کردار و با رفتار نیک خویش زسختیهای این دوران سرافراز سر برون آرم. به لطف تو یقین دارم تو مگذار ذره ای شک در نهان من وجود آید تو انم ده که ایمانم قوی سازم ز هر راهی که میدانی .منم باور وامیدم به لطف توست .خداوندا توراسوگنددهم بر نام و قدر تو که مگذاری مرا یکلحظه  از یادخودت غافل مرا نیز آرزو اینست  که از یادت از لطفت از هم صحبتی با تو دمی غافل نگردم من .زبس حرف دارم در این دل .نمیدانم کدامین را چگونه بر زبان آرم در آخر گرچه میدانی  وضعم را ومیدانم توانت را .ببر بالا توان و فهم و درکم را بده ظرفیتی بی حد بر روح و روان من که بتوانم  پذیرای همه الطاف تو باشم به تو گویم اگر که خاسته ام ناحق و بیجایند خودت دانی .اگر تو  برنیاری این نیازم را به که گویم .مگر بر من روا باشد که تو باشی ودست من بسوی فردی غیراز  تودراز باشد  .در آن صورت به روز محشر کبری تورا هیچ حق نباشد بازخاست از من .خودت فهمیدی حرفم را .خودم را وکسی که مطلبم راخاند به دست خالق دانا و قادر میسپارم و میمانیم تا وقتی خودش خاهد