گفتم دوستت دارم ، نگاهی به من کرد و گفت : چندتا ؟ دستام رو بالا آوردم و تمام انگشتهای دستمو نشونش دادم اما اون به کف دستام نگاه می کرد که خالی بود .
 
ای که از یاد وفا می طلبی ، یار کجاست ؟ / همه یارند ولی یار وفادار کجاست ؟

 
دید ما کوچه ی تنگیست که چرایش چشم است ، چشم ما گوش ، عقل ما حرف سر کوچه ، سر بازار ، چشم ها را باید شست .
 
خداوندا ! غرورم را شکستند / پل سبز عبورم را شکستند / چه بی رحمانه در پاییز غربت / دل سنگ صبورم را شکستند .
 
هر سکه دو رو دارد ولی عشق تنها یک رو ، نابودی !
 
پارسال با او در زیر باران راه می رفتم ، امسال راه رفتن او را با دختر دیگری در زیر باران اشک هایم دیدم ، شاید باران پارسال اشک دختری دیگر بود !
 
زندگی یعنی : بخند هرچند غمگینی ، ببخش هرچند که مسکینی ، فراموش کن هر چند دلگیری .
 
از من آزرده مشو ، می روم از خانه ی تو ، قبل رفتن تو بدان عاشق و بی تقصیرم ، تو اگر خسته ای از دست دلم حرفی نیست ، امر کن تا که بمیرم ، به خدا می میرم .
 
دیدم که تو دریا شدی و من رود شدم / در وسعت چشمان تو محدود شدم / آن روز که در آتش عشق افتادم / سرسبز تر از آتش نمرود شدم .
 
ای کسانی که مامور دفن من هستید ، گوش فرا دهید : تابوت مرا در جای بلندی قرار دهید ، تا باد بوی مرا به سرزمین عاشقان ببرد ، چشمان مرا باز بگذارید ، تا همه بدانند که چشمان من در آرزوی دیدن گل باغ دلم چقدر حسرت کشیدند ، دستان مرا از تابوت بیرون بگذارید ، تا همه بدانند که دستان من به معبود خویش نرسیده ، روی مرا با پارچه ی سیاهی بپوشانید ، تا همه بدانند که روزهای من در سیاهی گذشته است ، و روی قبر من یک تکه یخ بگذارید ، تا وقتی آب می شود ، احساس کنم که معبودم دارد برایم اشک می ریزد .