ØØ§ØµÙ„ کارگه کون Ùˆ مکان این همه نیست
باده پیش آر که اسباب جهان این همه نیست
از دل Ùˆ جان Ø´Ø±Ù ØµØØ¨Øª جانان غرض است
غرض این است وگرنه دل و جان این همه نیست
منت سدره و طوبی ز پی سایه مکش
که چو خوش بنگری ای سرو روان این همه نیست
دولت آن است که بی خون دل آید به کنار
ور نه با سعی و عمل باغ جنان این همه نیست