هرگز ناامید نشو

روزی تصمیم گرفتم که دیگر همه چیز را رها کنم . شغلم را

دوستانم را ، مذهبم را و خلاصه زندگی ام را!

به جنگلی رفتم تا برای آخرین بار با خداوند صحبت کنم .

به خدا گفتم : آیا میتوانی دلیلی برای ادامه ی این زندگی

برایم بیاوری؟

و جواب او مرا شگفت زده کرد.

گفت ؟ آیا سرخس و بامبو را می بینی؟

پاسخ دادم ؟ بلی .

فرمود : هنگامی که درخت بامبو و سرخس را آفریده ، به خوبی

از آنها مراقبت نمودم . به آنها نور و آب و غذای کافی دادم .

دیر زمانی نپایید که سرخس سر از خاک برآورد و تمام زمین

را فرا گرفت اما از بامبو خبری نبود . من از او قطع امید نکردم .

در دومین سال سرخس ها بیشتر رشد کردند و زیبایی خیره کننده ا ی

به زمین بخشیدند اما همچنان از بامبو خبری نبود ، من بامبو ها را

رها نکردم . در سالهای سوم و چهارم نیز بامبو ها رشد نکردند .

اما من باز هم از آنها قطع امید نکردم . در سال پنجم جوانه ی کوچکی

از بامبو نمایان شد . در مقایسه با سرخس بسیار کوچک و کوتاه بود اما

با گذشت 6 ماه ارتفاع به 100 فوت رسید .

5 سال طول کشیده بود تا ریشه های بامبو به اندازه ی کافی قوی شوند .

ریشه هایی که بامبو را قوی می ساختند و آنچه را برای زندگی بدان نیاز

داشت را فراهم میکردند .

خداوند در ادامه فرمود : آیا میدانی در تمام این سالها که تو درگیر

مبارزه با سختیها و مشکلات بودی در حقیقت ریشه هایت را مستحکم

میساختی . من در تمامی این مدت تو را رها نکردم همانگونه که بامبو ها

را رها نکردم .

هرگز خودت را با دیگران مقایسه نکن . بامبو و سرخس دو گیاه متفاوتند

اما هر دو به جنگل به زیبایی جنگل کمک میکنند . زمان تو نیز فرا خواهد

 رسید تو نیز رشد میکنی و قد میکشی !

از او پرسیدم : من چقدر قد میکشم ؟
در پاسخ از من پرسید ؟ بامبو چقدر رشد میکند؟
جواب دادم ؟ هر چه قدر که بتواند .

گفت : تو نیز باید رشد کنی و قد بکشی ، هر اندازه که بتوانی .

به یاد داشته باش که من هرگز تو را رها نخواهم کرد .

پس هرگز ناامید نشو ...