نیلوفر عزیز
هیچ وقت مغرور نشو برگها وقتی می ریزند که فکر میکنند طلا شده اند.
مرا بسپار در یادت به وقت بارش باران نگاهت گر به آن بالاست در وقت دعا قلبت مثال بید میلرزد دعایم کن دعایم کن که من محتاج محتاجم دوست داشتن رو از برگ درختا باید یاد گرفت جون وقتی زرد میشن ، وقتی می میرن ، وقتی از درخت جدا می شن بازم پای همون درخت میفتن
زیباترین حکمت دوستی به یاد هم بودن است نه در کنار هم بودن
چند تکه آرزو کاش وقتی زندگی فرصت دهد گاهی ازپروانه ها یادی کنیم کاش بخشی اززمان خویش را ، وقف قسمت کردن شادی کنیم کاش وقتی آسمان بارانی است اززلال چشمهایش ترشویم وقت پاییزازهجوم دست باد ، کاش مثل پونه ها پرپر شویم کاش وقتی چشم هایی ابریند ، به خود آیم وسپس کاری کنیم ازنگاه زرد گلدانهایمان ، کاش با رغبت پرستاری کنیم کاش دلتنگ شقایق ها شویم با خدای یاس ها خلوت کنیم کاش گاهی درمسیرزندگی ،باری ازدوش نگاهی کم کنیم فاصله های میان خویش را ،
چهارشنبه 18 آذر 1388 - 4:55:09 PM