بدون شرح

سیب سبز را به طرفش گرفتم و گفتم:

-میتونی این سیب را بخوری.

انگار اولین بار بود که سیب میدید .ان را بوید،بعد به

خودش جرات داد و گاز کوچکی به ان زد.

و بعد گاز بزرگتری.

-پرسیدم:خوش مزه بود؟

تعظیم بلند بالایی به من کرد.خیلی دلم میخواست بدانم

اولین باری که ادم سیب میخورد مزهاش چطور است.

برای همین پرسیدم:

-مزه اش چهطور بود؟

باز هم تعظیم کرد.

-چرا تعظیم میکنی؟

-ما توی سیاره ی مان، همیشه وقتی کسی سوالی هوشمندانه

بکند، تعظیم می کنیم.

-پس وقتی می خواهید به کسی احترام بگذارید،چه کار

می کنید؟

او گفت : سعی می کنیم سوالی هوشمندانه مطرح کنیم.

-چرا؟

اول چون سوالی جدید مطرح کرده بودم تعظیم کوتاهی کرد

و سپس جواب داد:

-ما سعی میکنیم سوالی هوشمندانه مطرح کنیم تا طرف

مقابل تعظیم کند.

ان قدرحرفش جالب بود که با تمام  قوا تعظیم کردم . پرسید :

-چرا تعظیم کردی ؟

از لحن صدایش معلوم بود که دلخور شده .گفتم :

-چون به سوال من پاسخی هوشمندانه دادی .

-برای پاسخ که تعظیم نمی کنند ، هیچ جوابی انقدر صحیح

 نیست که شایسته تعظیم باشد.

ادامه داد: کسی که تعظیم می کند ، خم می شود . تو نباید

مقابل یک پاسخ خم شوی .

-چرا نه ؟

-چون  پاسخ  فقط  بخشی  از  راه  است  که  پشت  سر  گذاشته

شده ، این سوال است که همیشه به پیش رو اشاره دارد.