این هم تقدیم به فردین عزیز که از نوشته هام ناراحت و دل غمین شد

من باشم

تو باشی

قدم های آرام زیر نم نم باران

و گرمی دستای که

گره خورده به دستم

دنیا را میخواهم چکار

پس بايد گفت اهلا و سهلا

خوش گليپ سوز

خوش هاتين

خوش باموي

خوش اومدين

خلاصه مخلص كلوم اينكه بابا قدم رو چش ، مهم اينه كه هم وطني محمد جان

فردین جان ببخشید داداش

در ضمن من مشهدی نیستم که

من اصالتم خراسان شمالی شهرستان شیروان از 10 سالگی کرج بودم تا اینکه 4 سال پیش دانشگاه قبول شدم اومدم مشهد.

حالا هی ما رو اذیت کن

مو فرهاد نيستوم يره ، فردينوم ..نكنه مايوم بايد بگوم محمود يره ...تازه چرا همش از غم مينويسي مگه شادي چشه ؟ اين قلمت ره ياد بده شاد بنويسه

اسموم يادت نره يره ..نمخاني....

سلام فرهاد خان

از روزی که شروع به نوشتن کردم  یادم میاد از غم نوشتم ، دست خودم نیست من چیزی رو مینویسم که دل میگه.....

محمد آقا سلام

غمت رو نبينم پسر ، چرا غم..اونو كه همه داريم..ما خودمون خروار خروار تو دلمونه  نميگيم غم داريم اون موقع شوما با اين جووني ..بابا چهارتا حرف خوشحال كننده بزن يره ، نافمان از غصه كنده رفت