دوست سفر کرده

تقدیم به دوست سفر کرده وتقدیم به همه ی ^{_{دوستان سفر کرده}}

^{_{نمیدانم آن لحظه ی پر از اندوه را یادت هست که اشک از چشم نسترنها لغزید و با غنچه های شوق مرا هاله ای از درد پوشانید...}}

^{_{نمیدانم آن شبهای بی ستاره را یادت هست که قلب مهتاب درچنگ ظلمت فقط نام تورا فریاد میزد...}}

^{_{نمیدانم آن سپیده ی پر از افسوس را به خاطر می آوری که از برای شروع گریه های من،چشم هایت را به برگهای پژمرده ی قالی خیره کردی و کشتی شادی مرا در دریای طوفانی فریادو اشک لنگر انداختی}}

^{_{نمیدانم هیچ یادت می آیدکه چگونه حصار محکم امید مرا با تلنگری ویرانه کردی....}}

^{_{نمیدانم...به خدا نمیدانم.........}}

^{_{ولی آنقدر میدانم که الماسهای اشک را ازگونه های کبود من برای سیراب شدن اندوه به یغما برده ای.و میدانم که از لبان شکافته ی من مرثیۀ بی دوستی و بی کسی را خوانده ای...}}

^{_{آری این بار میدانم ،به خدا میدانم.....}}

^{_{دیگر چرا،..دیگر چرا به سراغم نمی آیی؟حتی نمی پرسی در این جاده ی بدون رهگذر که گهگاه پسرکی غمزده و مغموم ترانه ی بی کسی را می سرایید کیست و کجاست؟!}}

^{_{دیگر نمی پرسی چرا چراغ اتاقت خاموش است،و چرا در این تاریکی شب به شانه های اندوه تکیه دادهای؟؟آخرچرا}}

^{_{چرا نمیخواهی بدانی که کوه عشق و ایمان من متزلزل شده است و دشت آرزوهایم مرا کویری خشک و سوزان احاطه کرده است....}}

^{_{دیگر گلهای شمدانی شکوفه های صورتیش را نمی نوازد و اقاقیها سر به دامان زمین نهاده اند تا بلور اشکشان را قناریهای ترانه خوان ببینند....}}

^_....

^{_{دیگر نمیدانم ای نازنین،بی تو تا کهکشانها دلم گرفته}}