به صدای شکسته شدنم گوش کن
پاره
خط ممتد بودنم
شاید کنار نیمکت خالی پارک نیاوران یا شاید کنار سنگریزه
های خاکریزبام تهران
خوب گوش کن...
چشمانت
راببند صدای گریه مادران داغدار را میشنوی
به یاد آتوسا دخترزیبایی که سرش شکافته بود...
باسلام وعصربخیر زرین قلم دست نوشته هایت بسیا زیبا بود منتظر مطالب جدیدتر از شما دوست عزیزم هستم.دوست دارم