وقتي بهجاي لذت بردن از هر لحظه زندگي آن را صرف آماده شدن براي آينده ميكنيم شادماني خود را به تعويق مياندازيم. ما توانايي لذت بردن از حال را از دست ميدهيم، در نتيجه وقتي فرصت شادماني داريم آن را به راحتي از دست ميدهيم. آيا از زندگي در همين لحظهها در طي رسيدن به خواستههايت لذت ميبري يا شادي تعطيل ميشود تا به خواسته يا خواستههاي مد نظرت برسي؟