زندگانی هم مسواک می خواهد!

بنام آنکه مرا سالم آفرید

زندگانی هم مسواک میخواهد

زندگی مثل دندون می مونه،می تونه سفید باشه و ظاهری زیبا داشته باشه.

همه دوست دارن چنین زندگی ای رو تجربه کنن، اما زمانی زندگی پاک و سالم می مونه که همیشه توجهمون به سمت حفظش معطوف باشه! تلاش برای حفظ برترین ها .....رسیدن به ظاهر و باطن.....

گاهی ممکنه از روی خستگی ، بی حوصلگی یا طبق عادتی که در خودمون به وجود آوردیم از تک تک بعدای زندگیمون بی توجه بگذریم و اصلا به اونا اهمیت ندیم! در این صورت نتیجه های مطلوبی نداره!!!!

پوششی از جرم رنگ سفید زندگیمونو تغییر می ده و بدون هیچ گونه اجازه ای از ما پایه های زندگیمونو شل می کنه بعد از یه مدت زمانی اولین درد شروع می شه و نقطه های سیاه و کوچیکی تو سطح بیرونی زندگیمون خودشو نشون می ده که اگه خیلی زود به اون نقطه ها نرسیم به محض دیدن یه جای خوش می کنن و به تدریج عمیق و عمیق تر می شن و چند روزی مهمون غیر منتظره ریشه ها در نهایت نابودی میزبان.

این جاست که آدما کم کم بدین وسیله زندگیشونو از دست می دن و در مسیر راه به دلیل کمبود عوامل سرنوشت ساز و مهم جای تک تک بهترین چیزاشونو حس می کنن و به خواسته هاشون دیر تر از حد معمول و معقول می رسن!

این مشکلات باعث بروز حس نا امیدی در بعضی افراد می شه. از

سر نا امیدی هم می زنن به جاده بی خیالی!

دیگه هیچی براشون مهم نیست و ممکنه پاشونو فراتر از حد مجاز تو هر مسَله ای بذارن و .....!

شاید انجام تموم این کارا زندگیت مثل اولش نشه ولی به هر صورت می تونی با عبرت گرفتن از گذشته یه زندگی خوب و دلخواه رو بسازی.

تلاش کن.....تلاش.....تا حسرت نخوری.

خودت را دوست بدار و کمک کن که دیگران نیز خود را بیشتر دوست بدارند

در اوج با هم