احساسهاي محبت آميزي كه در دوران جواني رخ مي دهد و تحت عنوان "عشق " خوانده مي شود، ممكن است مورد سوء استفاده قرار گرفته و جوان را از جاده مستقيم كمال ، منحرف سازد.

عشق ، نوعي "كشش " و جاذبه اي نيرومند است كه بين انسان و يك موجود خارجي ، براي رسيدن به يك هدف ، ايجاد مي گردد.

اگر منشا آگاهانه و مبدئي الهي داشته باشد، يكي از عاليترين تجليات روحي انسان و از پرشكوه ترين جلوه هاي آفرينش به شمار مي رود. اما اگر همين جاذبه "عشق " تنها ريشه اي غريزي و شهواني داشته باشد و منشا شيطاني پيدا كند، از مظاهر نفس اماره بوده و در اين حالت ، عقل و ايمان را در وجود آدمي تضعيف مي كند، بطوري كه فرد عاشق ، ديوانه وار براي رسيدن به معشوق خود، به هر كار نامشروعي دست مي زند تا به كام خود برسد، حتي اگر در نظر مردم هم رسواييهايي به بار آورد.

خواهران بايد مراقب اين دامهاي خطرناك و گوناگون باشند كه با نام دروغين " عشق پاك " بر سر راه آنان قرار مي گيرد.

دامهايي كه پس از افتادن در آن غالبا رهايي از آن بسيار دشوار است و كفاره لحظه اي غفلت و خوش بيني بيجا و تسليم شدن در برابر الفاظ رياكارانه و تو خالي را گاهي در يك عمر نمي توان پرداخت .