دلنوشته های من

× اندوه نه تو می مانی و نه اندوه نه هیچ یک از مردم این آبادی به حباب نگران لب یک رود قسم غصه هم خواهد رفت آن چنان که فقط خاطره ای خواهد ماند لحظه ها عریانند به تن لحظه ی خود جامه ی اندوه مپوشان هرگز تو به آیینه.نه آینه به تو خیره شده است تو اگر خنده کنی او به تو خواهد خندید و اگر بغض کنی آه از آینه ی دنیا که چه خواهد کرد گنجه ی دیروزت پر از حسرت و اندوه چه حیف بسته های فردا همه ای کاش ای کاش ظرف این لحظه و لیکن خالیست ساحت این سینه پذیرای چه کسی خواهد بود غم که از راه رسید.در این خانه بر او باز مکن تا خدا یک رگ گردن باقی است تا خدا هست وعده ی غم به این خانه مده

آدرس وبلاگ من

https://www.gohardasht.ir/blogs/mansour123

آدرس صفحه گوهردشت من

https://www.gohardasht.ir/profile/94026

لیست دوستان

ghasem

saba

masihمشاهده تمام دوستان

فال حافظ

ای آفتاب آینه دار جمال تو
مشک سیه مجمره گردان خال تو
صحن سرای دیده بشُستم ولی چه سود
کاین گوشه نیست درخور خیل خیال تو
در اوج ناز و نعمتی ای پادشاه حُسن
یا رب مباد تا به قیامت زوال تو
مطبوع تر زنقش تو صورت نبست باز
طغرا نویس ابروی مشکین مثال تو
در چین زلفش ای دل مشکین چگونه ای
کاشفته گفت باد صبا شرح حال تو
برخاست بوی گل ز در آشتی درآی
ای نو بهار مارخ فرخنده فال تو
تا آسمان ز حلقه بگوشان ما شود
کو عشوه ای ز ابروی همچون هلال تو
تا پیش بخت باز روم تهنیت کنان
کو مژده ای ز مقدم عید وصال تو
این نقطه ی سیاه که آمد مدار نور
عکسی است در حدیقه ی بینش ز خال تو
در پیش شاه عرض کدامین جفا کنم
شرح نیازمندی خود یا ملال تو
حافظ دراین کمند سرسرکشان بسی است
سودای کج مپز که نباشد مجال تو