به ياد داشته باش

به ياد داشته باش من نبايد چيزى باشم که تو مي‌خواهى، من را خودم از خودم ساخته‌ام. منى که من از خود ساخته‌ام، آمال من است. منى که تو از من مي‌سازى آرزوهايت و يا کمبودهايت هستند. لياقت انسان‌ها کيفيت زندگى را تعيين مي‌کند، نه آرزوهايشان. و من متعهد نيستم که چيزى باشم که تو مي‌خواهى. و تو هم مي‌توانى انتخاب کنى که من را مي‌خواهى يا نه. ولى نمي‌توانى انتخاب کنى که از من چه مي‌خواهى. مي‌توانى دوستم داشته باشى، همين گونه که هستم و من هم. مي‌توانى از من متنفر باشى بى‌هيچ دليلى و من هم. چرا که ما هر دو انسانيم. اين جهان مملو از انسان‌هاست، پس اين جهان مي‌تواند هر لحظه مالک احساسى جديد باشد. تو نمي‌توانى برايم به قضاوت بنشينى و حکمي‌صادر کني و من هم. دوستانم مرا همين گونه ميابند و مي‌ستايند. حسودان از من متنفرند، ولى باز مي‌ستايند. دشمنانم کمر به نابوديم بسته‌اند و همچنان مي‌ستايندم. چرا که من اگر قابل ستايش نباشم نه دوستى خواهم داشت، نه حسودى و نه دشمنى و نه حتي رقيبى. من قابل ستايشم و تو هم. يادت باشد اگر چشمت به اين دست نوشته افتاد، به خاطر بياورى که آن‌هايى که هر روز مي‌بينى و مراوده مي‌کنى، همه انسان هستند و داراى خصوصيات يک انسان، با نقابى متفاوت، اما همگى جايزالخطا. نامت را انسانى باهوش بگذار اگر انسان‌ها را از پشت نقاب‌هاى متفاوتشان شناختى و يادت باشد که اين‌ها رموز بهتر زيستن هستند. مهاتما گاندی